ท้องฟ้าดาวรุ่งระรื่นกำลังสั่นคลอน กำลังลุกไหม้
ท้องฟ้าดาวรุ่งระรื่นนอกฟ้าของตำหนักสวรรค์สระหยก กำลังลุกไหม้สั่นคลอนเป็นความจริง
นี่ไม่ใช่ภาพหลอน หากแต่โครงสร้างต้นกำเนิดที่สุดของแว่นแคว้นนี้กำลังถูกกระแทกเหนือขีดสุด
การปะทะของพลังสุดขั้วดั่งการระเบิดครั้งใหญ่ของอนธการโกลาหลยามจักรวาลก่อกำเนิด
พลังกฎแห่งวิถีจักรพรรดิที่สยดสยองไร้พรมแดนกำลังบ้าคลั่งคลอเคลื่อน ปะทะ เหวี่ยงหวือในม่านว่างเปล่า
ทุกคราวที่ปะทะกัน เปรียบดั่งดวงอาทิตย์เพลิงกับดวงจันทร์หนาวแตกสลายพร้อมกัน
ม่านว่างเปล่าถูกฉีกขาดเป็นรอยแยกสีครามดำยาวนับร้อยล้านลี้นับไม่ถ้วน
จากรอยแยกนั้นไออลเวงโกลาหลดึกดำบรรพ์ทะลักท่วมขึ้นมา แต่ก็ถูกพลังใหม่กระหน่ำให้แตกกระจายเป็นผุยผงในทันที
นอกฟ้าแห่งแว่นดาวของตำหนักสวรรค์สระหยกทั้งหมดในเวลานี้ ได้กลายเป็นแดนสังหารแห่งความตายที่สยดสยองที่สุด ไม่มีสรรพชีวิตใดกล้าเข้าใกล้
ฤทธิ์ทำลายล้างไร้พรมแดนกำลังบ้าคลั่งอาละวาด ดั่งมังกรยักษ์คลอเคลื่อนอาละวาดในท้องดาวรุ่งระรื่นคำรามกรีดกราย
พลังสุดขั้วของกระจกเงาจันทร์ไทยหยินเยวี่ยว พร่างเยือกเย็นแห่งจันทราแข็งเป็นผลึกทุกพลังบ้าคลั่งในม่านว่างเปล่า
ตราประทับพระพรหมรัศมีแห่งตำหนักสวรรค์สระหยก ทุกคราวที่กดขี่ลง รัศมีศักดิ์สิทธิ์เก้าสีทำให้ม่านว่างเปล่ายุบตัวกลายเป็นหลุมดำยักษ์
น้ำตาเซียนแห่งตำหนักสวรรค์สระหยก ฝนแสงพลังสุดขั้วนับร้อยล้านเม็ดโปรยปรายปกคลุมฟ้าปกคลุมแผ่นดิน ทะลุผ่านคลื่นทรายดำออกมาเป็นรูโปร่งแสงนับไม่ถ้วน
แสงมารทำลายโลกของท่านผู้เคารพมหาวินาศ พ่นทะลักออกมาจากความมืดมิด เปลี่ยนทุกสิ่งในเส้นทางให้กลายเป็นความเน่าเฟะและความพินาศ
การแช่แข็งเยือกเย็นสุดขั้วของท่านผู้เคารพเยือกน้ำแข็งนิรันดร์ แม้แต่ตัวม่านว่างเปล่าก็ถูกแข็งเป็นเขตพื้นที่เยือกเย็นสมบูรณ์ที่ไม่ละลายนับแสนกาล
คลื่นทรายดำของจี้เมี่ยไห่หวงกลืนกินทุกแสงสว่างและสรรพชีวิต แหล่งที่พ้นผ่านไป แม้ซากดาวรุ่งระรื่นก็ถูกรางเป็นฝุ่นผงละเอียดที่สุด
พลังวิบัติของเทียนจุนปลายมหันตภัย หมองคล้ำและแก่ชรา ลากทั้งแผ่นฟ้าแผ่นดินเข้าสู่ความเงียบงันนิรันดร์แห่งการสิ้นสุดของสรรพสิ่ง