ร้อยปีไร้ผู้ล่วงรู้ ข้ากลายเป็นมหาจักรพรรดิ

ตอนที่ 607 องค์เทพมารดาผู้ทรงฤทธิ์

11 นาที· 2.6K คำ

“ท่านมหาเทวดาทั้งหลาย!”

เสียงของบรรพชนใหญ่แห่งตำหนักสวรรค์สระหยกเจาะทะลุมหาบริวาร เจาะทะลุห้วงดารา ดังก้องกัมปนาทไปทั่วทั้งภูมิภาพดาราแห่งตำหนักสวรรค์สระหยก

เสียงของนางไม่ดังนัก แต่แฝงไว้ซึ่งมหาอำนาจศักดิ์สิทธิ์อันกว้างใหญ่ของเทพจอมฟ้าขั้นสมบูรณ์ กลมกลืนกับกฎแห่งวิถีจักรพรรดิของมหาบริวารน้ำตาเซียนอย่างมหัศจรรย์ นางเอ่ยว่า

“ตำหนักสวรรค์สระหยกกับเขตต้องห้ามทั้งสามไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน วันนี้ท่านทั้งหลายเสด็จมาเยือน ไม่ทราบว่ามีธุระอันใด?”

มหาเทวดาทั้งสี่ได้ยินดังนั้น ใบหน้าแต่ละคนจึงแสดงรอยยิ้มเย็นเยียบออกมาโดยไม่ปิดบัง

รอยยิ้มนั้นเต็มเปี่ยมด้วยการเยาะเย้ย ความโลภ และความหยอกล้อราวกับแมวเล่นกับหนู

“บรรพชนใหญ่แห่งตำหนักสวรรค์สระหยก ไม่ต้องถามรู้กันในใจ

เจ้ามีชีวิตอยู่มานานเช่นนี้ ยังจะเดาไม่ออกหรือว่าเหตุผลของการเดินทางครั้งนี้คืออะไร?

ข้าจักรพรรดิขอแนะนำพวกเจ้า จงสยบยอมส่งมอบรางวัลแห่งวิถีสวรรค์ทั้งหมด แหล่งกำเนิดจักรพรรดิ พลังเซียนแห่งการสร้างสรรค์ ปฐพีมหาแหล่งหวนคืนสู่หุบเหว เมล็ดโอสถเซียนแห่งการมีชีวิตยืนยาว ของทุกอย่าง ส่งมอบมาให้ครบถ้วน

ตราบใดที่พวกเจ้าส่งมอบสิ่งเหล่านี้ ข้าทั้งหลายก็จะถอนตัวไป ไม่ลำบากยากเย็นแก่ตำหนักสวรรค์สระหยกของเจ้า”

เสียงของมหาเทวดาประลัยใหญ่ดังราวกับเสียงกระซิบของวิญญาณผู้ตายที่ลอยออกมาจากสุสานนิรันดร์ อบอวลด้วยกลิ่นอายแห่งความตายและความเน่าเฟะ

ทุกตัวอักษรทำให้ผู้ที่ได้ยินสะท้านเย็นเยียบทั้งกาย แฝงไว้ซึ่งความเผด็จการและการข่มขู่ที่ไม่อาจโต้แย้ง

บรรพชนใหญ่แห่งตำหนักสวรรค์สระหยกฟังถ้อยคำเหล่านี้แล้ว ในใจรู้สึกว่าไร้สาระน่าขันเหลือเกิน

มหาเทวดาแห่งเขตต้องห้ามเหล่านี้ช่างไร้ยางอายถึงขีดสุดจริง ๆ ชัดแจ้งว่ามาปล้น กลับพูดราวกับว่ากำลังมอบทางรอดให้แก่ตำหนักสวรรค์สระหยก

นางมองใบหน้าโลภโฉบเฉียบของมหาเทวดาทั้งหลาย ใบหน้าแสดงความเหยียดหยามและการเยาะเย้ยออกมาโดยไม่ปิดบัง แล้วจึงเอ่ยขึ้นเย็นชาว่า

“พวกเจ้าชัดแจ้งว่ามุ่งหมายรางวัลแห่งวิถีสวรรค์มาแต่แรก ช่างทำให้ข้าพระองค์ตื่นตาจริง ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป