บรรดาผู้ไร้เทียมทานทั้งหลายเคยคิดจะกำหนดกำหนดการห้าสิบปีเอาไว้
หากภายในห้าสิบปีจักรพรรดิชิงอวิ๋นยังไม่พบตัวตนผู้เป็นตัวแปรนั้น ก็ให้เสด็จกลับมา แล้วจะส่งผู้ใดผู้หนึ่งไปแทน
แต่คิดไปคิดมา พวกเขาก็ละความคิดนี้เสีย
หากกระทั่งจักรพรรดิชิงอวิ๋นยังหาไม่พบ คนอื่นในหมู่พวกเขาไม่ว่าผู้ใดกลับไป ผลลัพธ์ก็คงไม่ต่างกัน และอาจจะยังไม่เท่าจักรพรรดิชิงอวิ๋นด้วยซ้ำ
เสียเวลาเที่ยวไปมาโดยเปล่าประโยชน์ ไม่เท่าปล่อยให้จักรพรรดิชิงอวิ๋นลงมือโดยไม่ต้องผูกมัดด้วยกำหนดใด
จักรพรรดิชิงอวิ๋นก็เข้าใจความห่วงใยลึกซึ้งของเหล่าสหายเต๋าทั้งหลาย ความรับผิดชอบอันหนักอื้อในใจยิ่งทวีขึ้นอีกหลายเท่า
เขายืนอยู่หน้าประตูพระราชวังจักรพรรดิ จ้องมองเงาร่างอันยิ่งใหญ่ที่ปรากฏให้เห็นเป็นครั้งคราวท่ามกลางหมอกอนธการโกลาหล อยู่อย่างนั้นนานโดยไม่เอ่ยประโยคใด
เหล่าพี่น้องเก่าแก่เหล่านี้ ต่างคนต่างโหยหาการกลับคืนสู่ทุกภพยิ่งนัก แต่กลับมอบโควตาอันเป็นที่เดียวนั้นให้แก่เขาโดยไม่ลังเลเลย
มิตรภาพเช่นนี้ หนักยิ่งกว่าเทวโลหะอาคมใด ๆ บนด่านจักรพรรดินัก
“ขอบพระคุณเหล่าสหายเต๋าและผู้อาวุโสทุกท่านที่เมตตาเห็นใจ ชิงอวิ๋นจะทุ่มเทกำลังที่มีอยู่ทั้งหมด มิอาจทำให้ทุกท่านผิดหวังเป็นอันขาด”
น้ำเสียงของจักรพรรดิชิงอวิ๋นแจ่มใสและจริงจัง แฝงความมั่นคงที่หักล้างไม่ได้
เขาประสานมือทั้งสองแนบกัน ก้มศีรษะโค้งลงอย่างลึกต่อเงาร่างเหล่านั้นในอนธการโกลาหล เอวโค้งลงต่ำจนแทบสุด ใช้แรงกายแรงใจอย่างมหาศาล เหมือนดังว่าถ้าไม่เช่นนั้นแล้ว จะไม่อาจแสดงถึงความรู้สึกในยามนี้ได้เลย
“จงไปเถิด ทุกภพทุกแดนและความหวังของพวกเราทั้งปวง ขอฝากไว้กับเจ้าแล้ว สหายเต๋าชิงอวิ๋น”
ทุกคนต่างตอบรับพร้อมกัน น้ำเสียงเปี่ยมล้นด้วยความไว้วางใจและคำมั่นสัญญา
เหล่าเงาร่างยิ่งใหญ่นับหนึ่งต่อหนึ่งพยักหน้าลงเบา ๆ พร้อมเพรียงกัน
“สหายเต๋าชิงอวิ๋น ต่อจากนี้หากมีสิ่งใดต้องมอบหมาย ก็เตรียมการให้เสร็จสรรพโดยเร็วเถิด
เมื่อเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว ก็เสด็จออกเดินทางกลับเถิด
พวกข้าทั้งหลายและความหวังของทุกภพ ขอฝากไว้กับเจ้าด้วย”