หลินชิงเสวี่ยสัมผัสได้ถึงพลังอันสยองขวัญไร้แก่นสารที่หลั่งไหลอยู่ภายในร่าง
เก้าวิชาลึกลับทั้งเก้า ประลับมารสูงสุดทั้งเก้าหมุนเวียนไม่หยุดหย่อนในร่าง พลังบำเพ็ญลึกล้ำยิ่งกว่าวันแรกที่เพิ่งผ่านขั้นเมื่อ 7 วันก่อนอีกมากมาย
หญิงงามในตอนนี้ แข็งแกร่งกว่าตนเองเมื่อ 7 วันก่อนนับไม่ถ้วน ใจเต็มเปี่ยมด้วยความปีติและความซาบซึ้ง
ทั้งสองเดินเคียงบ่ากันออกจากวังรอง มายังต้นพันทัวโบราณที่กิ่งใบร่มเงาบังฟ้าปิดแดด
ลั่วชิงหาน เสิ่นชิงหลี ลั่วเสินซี ฮวาจิงหานจ้าวเซิ่งแห่งฉงหัว รวมทั้งศิษย์ทั้งหลายและบรรพชนที่สามแห่งตำหนักสวรรค์สระหยก ต่างมารออยู่แล้ว
ทุกคนมาพร้อมหน้าอีกครั้ง บรรยากาศอบอุ่นกลมกลืน
เมื่อเห็นหลินฉางคงกับหลินชิงเสวี่ย ทุกคนลุกขึ้นพร้อมหน้า ยิ้มแฉ่งต้อนรับ
"ขอแสดงความยินดีกับท่านนาง พลังบำเพ็ญก้าวไกล เก้าวิชาลึกลับประดับกาย วิถีดาบสำเร็จมั่นคง
ด้วยพลังของท่านนางในเวลานี้ ข้าเชื่อว่าการเปลี่ยนอันดับครั้งนี้ต้องสะเทือนไปถึงทุกภพ
อาจไต่ข้ามขึ้นเหนือชิงหลี ขึ้นครองบัลลังก์อันดับหนึ่งก็เป็นได้"
เสิ่นชิงหลีกล่าวชื่นชมอย่างจริงใจ
ดวงตาหงส์ที่หมุนเวียนแสงเก้าสีอ่อน ๆ เปล่งประกายความเคารพนับถือและคาดหวังอย่างบริสุทธิ์
"เป็นไปได้อย่างไร?
ท่านอาวุโสเสิ่นพลังบำเพ็ญสูงสู่ขอบฟ้า มีร่างเซียนมหัศจรรย์แห่งการสรรค์สร้าง นิรวาณเก้าวนกลับสู่แหล่งเดิมครองกาย พลังแกร่งเลิศเลอเหนือผู้ใดในขั้นเดียวกัน
ข้าเพิ่งผ่านเข้าสู่เทียนจวินชั้น 7 แม้ได้เรียนเก้าวิชาลึกลับและอิทธิฤทธิ์ใหญ่แห่งวิถีดาบ แต่ฐานรากยังตื้นเขิน หาใช่สิ่งใดที่จะเหนือกว่าท่านอาวุโสเสิ่นได้
ข้าเพียงปรารถนาจะก้าวไปอีกหนึ่งก้าว ไม่ทำให้ความเพียรของฉางคงตลอดหลายวันนี้สูญเปล่า ก็เปี่ยมสุขแล้ว"
หลินชิงเสวี่ยรีบกล่าวด้วยความถ่อมตน น้ำเสียงแฝงทั้งความเคารพนับถือต่อเสิ่นชิงหลี และความอกสั่นไม่อาจเชื่อในตนเอง
พลังของนางแม้เพิ่มขึ้นมากมาย แต่นางไม่เคยคิดเลยว่าจะเหนือกว่าเสิ่นชิงหลีได้
"มารดาบุญธรรม! ท่านต้องทำได้แน่!"
ลั่วชิงหานกล่าวเสียงใส ดวงตาเปี่ยมความเชื่อมั่นและคาดหวังอย่างแน่วแน่
ลั่วเสินซีและฮวาจิงหานก็ยิ้มพยักหน้า เต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจในหลินชิงเสวี่ย