เหล่าเทพบิดาทั้งสามเห็นหลินชิงเสวี่ยกล้างลงมือฆ่าออกจากตำหนักสวรรค์สระหยกเช่นนั้น ใบหน้าทุกคนต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจ
ไม่มีใครคิดไม่ถึงว่าเจ้าวังแห่งสระหยกผู้อยู่ในขั้นเทพบุตรชั้นที่ 6 จะกล้าหาญเช่นนี้ กล้าออกจากกองทัพเพียงลำพังเพื่อรับศึกกับเทพบิดาทั้งสาม
ทันใดนั้น ความประหลาดใจก็ถูกแทนที่ด้วยความเมามันและความโลภเต็มหน้า
หลินชิงเสวี่ยเดินเข้ามาเองโดยไม่ต้องตามหา ช่างเป็นโอกาสอันประเสริฐที่สวรรค์ประทานให้จริง ๆ
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า หลินชิงเสวี่ย เจ้ากล้าเดินเข้ามาเองเช่นนี้
ช่างเป็นสวรรค์ที่มีทางให้เจ้าไม่เดิน นรกที่ไม่มีประตูเจ้ากลับบุกเข้ามาเอง
เมื่อเจ้าออกมาเองเช่นนี้แล้ว ก็จงส่งมอบไอเซียนแห่งการสร้างสรรค์และโอสถเซียนแห่งการมีชีวิตยืนยาวออกมาอย่างว่าง่ายซะ"
เทพบิดาผู้ทำลายโลกหัวเราะก้อง หัวเราะนั้นเต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจว่าชัยชนะอยู่ในกำมือ
"ส่งมอบรางวัลจากวิถีสวรรค์มา ข้าจักไว้ชีวิตเจ้าไว้เป็นศพที่สมบูรณ์ก็ยังได้"
เทพบิดาปราบมารตะโกนอย่างน่าสะพรึง
"เสียเวลาเปล่ากับนางทำไม จับนางลงมา โอกาสเซียนก็เป็นของพวกเราแล้ว"
เทพบิดาฝังหิมะเอ่ยเสียงเย็นชา พลังความตายแสนหนาวเย็นได้แผ่ปกคลุมฟ้าดินมุ่งเหยียบบดขยี้หลินชิงเสวี่ย
ทันใดนั้น เทพบิดาทั้งสามก็พร้อมกันพุ่งเข้าสังหารหลินชิงเสวี่ย ประสงค์จะปราบปรามและจับกุมนาง
หลินชิงเสวี่ยไม่แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ร่างนางระเบิดพลังและสงครามพลังที่น่าสะพรึงไร้ขอบเขต
กระบี่ปราบเซียนแห่งจักรพรรดิตะวันตกในมือนางเปล่งแสงปราณที่ระยิบระยับเพียงพอจะทะลุผ่านจักรวาล
นางปะทะสงครามกับเทพบิดาทั้งสาม
พลังแห่งกฎเกณฑ์จักรพรรดิเต๋าบ้าคลั่งปั่นป่วนในท้องทะเลดาว แสงปราณปะทะแสงมาร เปลวมารปะทะน้ำแข็งปิดกั้น พลังทำลายโลกประจันหน้ากับจักรพรรดิเต๋าแห่งตะวันตกโดยตรง
ทุกครั้งของการปะทะสังหารดาวราวนับไม่ถ้วนให้แตกสลาย ทุกครั้งของการชนกันทำให้ห้วงอวกาศถล่มทลายแล้วฟื้นคืน
หลินชิงเสวี่ยเผชิญสามด้วยหนึ่ง ชุดขาวกระโปรงเซียนปลิวไสว แสงปราณพาดผ่านจักรวาล
แม้ร่างจะเป็นเพียงเทพบุตรชั้นที่ 6 แต่กลับระเบิดพลังรบไร้เทียมทานเทียบเคียงจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่