# บทที่ 71 วันแห่งศึกตัดสิน (ตอนต้น)
ทัพของพวกหนูเอ๋อร์มาถึงแล้ว!
กองกำลังของมันหยุดตั้งมั่นอยู่ที่ทุ่งหญ้าของฟู่อวี๋เว่ย (เขตโคร์ชินด้านหลัง) แห่งนี้
เมื่อหยุดแล้วก็เริ่มตั้งค่าย พวกชาวเผ่าเคออ่อร์ชิ่นที่สูญเสียเผ่าพันธุ์ เมื่อทราบข่าวก็เริ่มกรูกันเข้าไปหาพวกหนูเอ๋อร์!
ใจของหนูเอ๋อร์โหดเหี้ยมยิ่งกว่าคนทั่วไป สั่งการให้กวาดล้างในทันที
อาวุธและเสบียงที่คนพวกนี้ติดตัวมา ถูกปล้นชิงไปจนหมดเกลี้ยง
หนูเอ๋อร์ไม่มีทางรับคนเหล่านี้ไว้แน่
ต่อให้เป็นคนโง่ก็รู้ดีว่า แค่ตนเปิดช่องทางนี้ ก็จะมีผู้คนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาหาตน!
คนยิ่งมาก ก็ยิ่งก่อความวุ่นวายได้ง่าย
หนูเอ๋อร์เองก็ไม่กล้าเชื่อว่าคนเหล่านี้คือชาวเผ่าเคออ่อร์ชิ่นทั้งหมด
มันกลัวอย่างยิ่งว่าสายสืบของอวี๋ลิ่งจะปะปนอยู่ในหมู่คนเหล่านี้ เมื่อใดที่ศึกใหญ่เริ่มต้นขึ้น...
คนเหล่านี้ล้วนเป็นปัจจัยไม่มั่นคง
หนูเอ๋อร์ถึงขั้นรู้สึกว่า การที่คนเหล่านี้มาที่นี่ เบื้องหลังมีอวี๋ลิ่งคอยผลักดันให้เป็นไป เป้าหมายก็เพื่อให้แว่นแคว้นต่าง ๆ ในทุ่งหญ้าได้เห็นความโหดเหี้ยมอำมหิตของตน
คิดถึงตรงนี้ ใจของหนูเอ๋อร์ก็พลันสั่นสะท้าน มันรู้สึกว่าเบื้องหลังอวี๋ลิ่งน่าจะมีใครอีกคนยืนอยู่
เพราะทุกย่างก้าวของอวี๋ลิ่งจนถึงตอนนี้ล้วนเป็นกลยุทธ์ที่เปิดเผย ถูกต้องตามตำรา หลีกเลี่ยงไม่ได้เลย
“อวี๋ชี่เอ๋อ เจ้าคงต้องผิดหวังแล้ว คนเหล่านี้จะกลายเป็นคมมีดที่ใช้สังหารเจ้า”
หนูเอ๋อร์ก็ไม่ปล่อยคนเหล่านี้ไป
มันใช้การให้อาหารเป็นสิ่งล่อใจ รวบรวมชาวเคออ่อร์ชิ่นที่หลั่งไหลมารวมตัวกัน มันเตรียมใช้คนกลุ่มนี้เป็นทัพหน้า
หวังปู้เอ้อร์มองดูชาวทุ่งหญ้าเหล่านี้ที่ถูกต้อนรวมกันเหมือนฝูงวัวฝูงแกะ!
หวังปู้เอ้อร์ก็คิดไม่ตก ไม่ใช่เชื้อชาติเผ่าพันธุ์เรา หัวใจมันคิดร้ายเราได้ หลักการนี้มันเข้าใจยากตรงไหน?
ทำไมชาวทุ่งหญ้าถึงมองไม่ออก พวกเขากลับเชื่อใจพวกเจี้ยนหนูที่ฆ่าคนไปนับแสนในเหลียวตง?
ถูกต้อนเข้ากรงแล้วยังไม่คิดหนีอีกหรือ?
ตอนนี้หวังปู้เอ้อร์แฝงตัวอยู่ในกองทัพใหญ่ของหนูเอ๋อร์
เขามีตราประจำตัวของเผ่าน่ายม่าน และยังเคยเดินทางไปขอความช่วยเหลือที่เมืองเสิ่นหยางกับอู๋เค่อซ่านอีกด้วย