# บทที่ 19 กำเนิดราชัน (2)
“การออกรบไม่ใช่ตีกันอย่างนี้นะ~~~~”
กองกำลังเคอซือเค่อเถิง อ้าวฮั่น และไน่หมาน สามโอทอกใต้บังคับบัญชาของหลินตันเข่อหาน ออกหมด
แค่สามโอทอกนี้ขึ้นสนามรบ ก็หมายความว่าศึกใหญ่ครั้งนี้จะมีฝ่ายเดียวที่ยืนหยัดอยู่ได้!
หลินตันเข่อหานได้แบ่งกำลังหลักในมือออกมาครึ่งหนึ่งแล้ว
ทหารม้าหลั่งไหลดั่งปรอทแตก พลม้าชูดาบโค้งสูงส่งเสียงร้องประหลาดพุ่งเข้ามาทางฝั่งอวี๋ลิ่ง
ภายใต้จำนวนคนอันมหาศาล บทบาทของรถรบดูจะไม่ได้ยิ่งใหญ่นัก!
“คนของอวี๋ลิ่งถอยแล้ว!”
“เฮ้อ จบแล้ว ข้าบอกแล้ว ไม่ควรตีแบบนี้ ตั้งมือปืนไฟไว้หน้าสุดจะสู้ได้ยังไง ร้อยปีก่อนก็สู้แบบนี้ พวกต๋าจึจะไม่รู้ได้ไง?”
อวี๋ลิ่งกำลังถอยจริงๆ!
กองทัพใหญ่ที่เพิ่งสังหารยกหนึ่งเลือกถอยอย่างเด็ดขาดก่อนที่ทหารม้ากองใหญ่จะมาถึง
จังหวะถอยนี้ดีมาก ให้ความรู้สึกว่าออกแรงอีกนิดก็ตามทัน
พวกต๋าจึมีความยึดติดแปลกๆ กับการไล่ล่าคนต้าหมิง
แค่เห็นคนต้าหมิงหันหลังให้ พวกนี้ก็จะตื่นเต้น
พวกมันอดไม่ได้ที่จะมองคนต้าหมิงที่หนีเหมือนฝูงแกะ!
วิ่งช้าหน่อย ของร้อนๆ ก็อดกิน
ตอนนี้ คนต้าหมิงกำลังวิ่ง พวกนี้อยู่ๆ ก็เลือดขึ้นหน้า
เพราะระยะนี้มันดีจริงๆ ออกแรงอีกนิด ก็ทำให้พวกนี้กลับไปตั้งแนวไม่ได้
“จบแล้ว จบแล้ว อวี๋ลิ่งก็แค่คนธรรมดาไร้ความสามารถ!”
“ทหารม้าฝ่ายตรงข้ามยังไม่ได้ออกหมด เขากล้าดียังไง?
นี่มันเล่นสนามรบเป็นของเล่นไม่ใช่หรือไง เสิ่นหยางเหลียวตงมีชีจินคุมเขาอยู่ คราวนี้มันจริงๆนะ...”
“คือท่านแม่ทัพเฒ่าชี!”
“ก็เหมือนกันแหละ เขาเจอข้าไม่ต้องคำนับหรือไง?”
“ทะเลาะกันอีกแล้ว?”
คนดูสนามรบอยู่ห่างๆ พูดไม่หยุด พวกเขาล้วนไม่ทันสังเกต
ว่าการเปลี่ยนกองหลังเป็นกองหน้าของฝั่งอวี๋ลิ่งนั้นราบรื่นขนาดไหน ราบรื่นจนดูไม่ออกว่ากำลังเปลี่ยนขบวน
ระยะทางหนึ่งลี้ทหารม้าใช้เร่งความเร็ว สองลี้ใช้ให้ความเร็วถึงจุดสูงสุด!
ทหารม้าเกือบสี่พัน กองพลมหึมาขนาดนี้ แค่ความเร็วพุ่งขึ้นมาก็จะน่าสะพรึงกลัวมาก
ความเร็วในการพุ่งจะยิ่งเร็ว ระยะกันชนก็ยิ่งยาว
หลินตันเริ่มรู้สึกผิดปกติ!
วิธีการผิดปกติของอวี๋ลิ่งทำให้เขารู้สึกกระสับกระส่ายลางๆ แต่ก็แค่กระสับกระส่ายเท่านั้น