# บทที่ 31 กลิ่นอาย
"หยางเหลียนถูกจับแล้วหรือ?"
"หา?"
"ถูกจับไปที่ตงฉ่างแล้ว!"
ไม่ว่าผู้คนจะตกตะลึงเพียงใดเมื่อทราบข่าวนี้ หยางเหลียนก็ถูกเชิญตัวไปแล้วจริง ๆ
รายละเอียดเป็นอย่างไร ถูกคุมขังอยู่ชั้นไหนของคุกหลวง ไม่มีใครบอกได้ชัดเจน
ทว่าข่าวสารที่ปล่อยออกมาจากเรื่องนี้กลับทำให้ผู้คนมากมายรู้สึกหนาวยะเยือกถึงขั้วกระดูก
วันนี้มิใช่วันเข้าเฝ้า เหล่าขุนนางเริ่มรวมตัวกัน
เย่เก๋อเหล่าเป็นผู้ร่างหนังสือ หานกว่างเป็นหัวเรี่ยวหัวแรง ผู้คนหลายร้อยคนแห่กันตรงไปยังประตูด้านนอกของตำหนักเฉียนชิง คุกเข่าลงเต็มลาน
ประตูตำหนักเฉียนชิงปิดสนิท...
ในเมื่อหนังสือฎีกาหมื่นอักษรส่งเข้าไปไม่ได้ เหล่าขุนนางจึงเริ่มอ่านมันออกมาดัง ๆ
อู๋หวยเสียน เสิ่อเหรินจงซูแห่งเน่ยเก๋ออ่านประโยคหนึ่ง ฝูงชนก็ตะโกนทวนประโยคนั้นเสียงดังสนั่น ก้องกังวานไปทั่ว
เพื่อแสดงพลังอำนาจของข้าราชสำนัก!
ทุกคนเริ่มตั้งแต่เรื่องที่หยางเหลียนเคยสนับสนุนจูฉางลั่วให้เป็นรัชทายาทในอดีต ไปจนถึงการได้รับพระบัญชาจากฮ่องเต้องค์ก่อนก่อนสวรรคตให้เป็นขุนนางรับฝากผัง และสุดท้ายก็ลุกขึ้นบุกเข้าไปในตำหนักเฉียนชิง เชิญเสด็จฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์
ภาพของขุนนางผู้เดินตามมังกรปรากฏเด่นชัดบนหน้ากระดาษ
หวังให้ฮ่องเต้ระลึกถึงบุญคุณ เปิดทางให้สักหน่อย
ถ้าจะให้อวี๋ลิ่งพูดก็คือ การเล่นสงครามศีลธรรมได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เริ่มใช้ความถูกต้องชอบธรรมอันคุ้นเคยมาอ้างเป็นฐาน
สุดท้ายเหล่าขุนนางก็ร่ำไห้ฟูมฟายว่าตลอดหลายปีที่หยางเหลียนรับราชการ เขาทุ่มเทให้กับการสืบสวน "คดียาแดง" และ "คดีย้ายตำหนัก" เพื่อชำระระเบียบวังหลังให้บริสุทธิ์
จูโหยวเซี่ยวในวังจิบชาพลางหัวเราะเบา ๆ
"เพื่อชำระระเบียบวังหลังอย่างนั้นหรือ? ฮ่า ๆ เพื่อชำระระเบียบวังหลัง บ่าวขุนนางจะมาช่วยฮ่องเต้ชำระระเบียบวังหลังงั้นหรือ?"
"บ้านของเจิ้นไม่สงบ คนข้างนอกก็บุกเข้ามาบอกให้เจิ้นต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้?"
"ยังกล้าพูดอีกว่ากำลังสะสางคดียาแดง คดีย้ายตำหนัก พวกเจ้าไม่พูดบ้างเลยหรือว่ากำลังใช้คดีพวกนี้กำจัดคนที่อยู่ตรงข้าม พวกเจ้าทำแต่เรื่องดี ๆ ทั้งนั้นเลยหรือ?"
จูโหยวเซี่ยวจิบชาแผ่วเบา
"หวงเจียซั่นยังน่าสงสารกว่าอวี๋ลิ่งอีก!"