นี่เป็นวัตถุดิบชั้นเลิศสำหรับการทดลองโดยแท้
หลี่ชิงซานไม่รอช้า
ร่างของเขาวูบไหว
พริบตาเดียวก็เคลื่อนย้ายไปยังเขตต้องห้ามบนเขาด้านหลัง
เขาถอนเถาแปรมังกรยมโลกหลายสิบต้นที่เปล่งแสงสีม่วงหม่นเรืองรองขึ้นมาทั้งราก
แล้วเก็บทั้งหมดใส่ถุงเก็บของ
จากนั้น
การพับมิติพลันทำงานอีกครั้ง
พริบตาเดียวก็ข้ามระยะทางสิบลี้
มาถึงถ้ำลับแห่งนั้น
ภายในถ้ำมีแสงสลัว
เจ้าสำนักจี๋เล่อยังคงนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นราวกับสุนัขตาย
น้ำลายฟูมปาก เหลือกตาขาว
ค้อนวิญญาณของหลี่ชิงซานกระแทกเข้าใส่เขา ต่อให้ผ่านไปสิบวันครึ่งเดือนก็ยังไม่อาจฟื้นขึ้นมาได้
หลี่ชิงซานก้าวเข้าไปหา
ถุงเก็บของมีพื้นที่เพียงหนึ่งลูกบาศก์ฉื่อ จึงใส่คนเป็นไม่ได้
เขาคว้าคอเสื้อด้านหลังของเจ้าสำนักขึ้นมาอย่างกับหิ้วลูกไก่
แล้วเดินออกจากถ้ำ
ร่างของเขาวูบไหวต่อเนื่อง
ไม่นานนัก เขาก็พบถ้ำหินปูนธรรมชาติแห่งหนึ่งในส่วนลึกของเทือกเขาแสนลูก ซึ่งซ่อนเร้นและแห้งแล้งยิ่งกว่าเดิม
เขาโยนเจ้าสำนักลงบนพื้นตามใจ
หลี่ชิงซานนั่งขัดสมาธิ
จากถุงเก็บของ เขาหยิบลูกหินกลมสีดำสนิทราวหมึกออกมา
เนตรจันทรา
นี่ต่างหากคือเหตุผลที่แท้จริงซึ่งเขาเก็บเจ้าสำนักคนนี้ไว้ ไม่ยอมสังหาร
“เริ่มกันเถอะ”
หลี่ชิงซานหลับตาลง
จิตสำนึกดำดิ่งลงสู่ทะเลจิตในพริบตา
ส่วนลึกของทะเลจิต ร่างวิญญาณสีขาวซึ่งดูราวกับมีตัวตนจริงพลันลืมตาขึ้น
หลี่ชิงซานแบ่งพลังวิญญาณสายหนึ่งออกมา มันเรียวเล็กประหนึ่งเข็มตรวจสอบ
แล้วแทงเข้าสู่สมองของเจ้าสำนักที่นอนอยู่บนพื้นโดยตรง
เขาฝืนสกัดลักษณะเฉพาะของคลื่นความถี่วิญญาณอีกฝ่ายออกมา
