ช่วงบ่ายวันนั้น เฉินเจี้ยนเฉียงคิดว่าจะลองผลิตสเตนเลสชนิดพิเศษกับโลหะผสมทังสเตนนิเกิลที่ใช้กับเครื่องจักร ถ้ามีเวลาพอจะลองทำเหล็กพิเศษไปด้วย
โรงอาหารหมายเลขหนึ่งอยู่ใกล้แผนกเทคนิคที่สุด
เฉินเจี้ยนเฉียงไม่อยากเดินอ้อมไกล แต่ตอนผ่านโรงงานหมายเลขหนึ่ง เขาเหลือบเห็นอะไรแปะอยู่บนบอร์ดประชาสัมพันธ์—ความผิดและบทลงโทษของเจียตงซวี่เขียนไว้ชัดเจน
คราวนี้เจียตงซวี่ดังเป็นพลุแตกแล้ว
เฉินเจี้ยนเฉียงได้แต่ส่ายหัวเบา ๆ แล้วมุ่งหน้าไปโรงอาหารต่อ ตรงกับช่วงพักเที่ยง คนงานมากมายยืนต่อแถวยาวรอรับอาหาร
เฉินเจี้ยนเฉียงมีคูปองอาหารพิเศษ ไม่ต้องควักเงิน
บนคูปองระบุปริมาณอาหารที่ได้รับ
เขาเดินเข้าโรงอาหาร แล้วต่อแถวตามปกติ
ตอนนั้นเอง พวกคนงานเห็นเสื้อกาวน์วิศวกรสีเหลืองของเฉินเจี้ยนเฉียง ก็รีบหลีกทางให้ทันที "วิศวกรเฉิน เชิญก่อนเลยครับ ขึ้นมาข้างหน้าเถอะ"
ทุกคนพูดกันเซ็งแซ่ อยากให้เขาแทรกแถวไปรับอาหารก่อน
เฉินเจี้ยนเฉียงรีบโบกมือ "ไม่เป็นไร ๆ ผมต่อแถวแบบนี้แหละ พวกคุณทำงานใช้แรง มากันก่อน ควรได้ก่อน"
พวกคนงานก็ไม่รบเร้าต่อ
มีหลายคนอยู่ข้าง ๆ หันมาคุยกับเฉินเจี้ยนเฉียง
วันนี้แผนกเทคนิคมีงานหลักสองอย่าง หนึ่งคือทดสอบเครื่องพันใย สองคือเอาพิมพ์เขียวพัดลมที่เฉินเจี้ยนเฉียงให้มา มาปรับลดขนาด เปลี่ยนชิ้นส่วนเป็นพลาสติก หรือไม่ก็ออกแบบรูปทรงใหม่
วิศวกรหลิวจากแผนกเทคนิคก็พาคนมาซ่อมบำรุงเครื่องจักรในโรงงานเชิงลึก
ชิ้นส่วนที่สึกหรอมากก็ยื่นขอไปก่อน แล้วค่อยเปลี่ยนทีหลัง
เมื่อก่อนแผนกเทคนิคค่อนข้างว่าง ตั้งแต่เฉินเจี้ยนเฉียงมา ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด
ต่อแถวไม่นานก็ถึงคิวเฉินเจี้ยนเฉียง
เขายื่นคูปองอาหาร เหอยวี่จู้ที่เป็นคนตักอาหารรับไปกวาดตาดูปริมาณ แล้วไม่พูดอะไร เอื้อมมือไปหยิบถาดจากด้านหลังมา ตักไก่ตุ๋นเห็ดหอมให้กองใหญ่ หยิบซาลาเปาไส้เนื้อจากลังนึ่งมาสี่ลูก ตักผักอีกสองทัพพีใหญ่ แล้ววางแตงโมอีกสามชิ้น
เฉินเจี้ยนเฉียงแปลกใจเล็กน้อย มองเหอยวี่จู้ที่กำลังง่วน—วันนี้หมอนี่ไม่เขย่าทัพพีใส่เขา
เมื่อกี้เฉินเจี้ยนเฉียงเห็นกับตาว่าเหอยวี่จู้ตักอาหารให้คนงานข้างหน้า เขย่าทัพพีซะคล่องแคล่ว