เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมาทันที กวาดสำรวจภายในของวังหลังนี้
“ชิ้นส่วนวิญญาณภายในวังแห่งนี้ ทั้งหมดเป็นเพียงรอยประทับพลังวิญญาณ”
ไม่ช้าใบหน้าของเย่อวิ๋นเฟยก็มืดครึ้มลง แล้วเอ่ยขึ้นช้า ๆ กับลวี่ตานตาน
“งั้นเผ่าวิญญาณตนนั้นหายไปไหนแล้ว?”
ลวี่ตานตานกำลังสำรวจด้วยเช่นกัน แต่นางก็ตามหาเผ่าวิญญาณตนนั้นไม่เจอเช่นกัน
“ข้าว่าไอ้นั่นน่าจะหนีไปตอนที่ฝูงชนโกลาหล”
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยขึ้น
“เมื่อครู่เผ่าวิญญาณตนนั้นน่าจะใช้วิชาลับหนีตายที่สูงส่งยิ่ง การระเบิดของร่างวิญญาณของมันเป็นเรื่องปลอม ส่วนใหญ่ที่แตกกระจายออกมาหลังระเบิดล้วนเป็นรอยประทับพลังวิญญาณ ส่วนร่างวิญญาณที่แท้จริงของมันต้องหลบหนีไปอย่างแนบเนียน”
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
“เผ่าวิญญาณตนนั้นจะยังซ่อนตัวอยู่ในทะเลวิญญาณของผู้อาวุโสเหยียนอยู่หรือไม่?”
มังกรหงส์เขี้ยวทองเอ่ยขึ้น พร้อมกับส่งการรับรู้ของพลังวิญญาณเข้าไปในทะเลวิญญาณของผู้อาวุโสเหยียนเพื่อตามหาร่องรอยของเผ่าวิญญาณ
“ไม่ใช่ เผ่าวิญญาณตนนั้นออกจากทะเลวิญญาณของผู้อาวุโสเหยียนไปแล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยส่ายศีรษะ
ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในวัง เย่อวิ๋นเฟยก็ตรวจสอบทะเลวิญญาณของผู้อาวุโสเหยียนไปแล้วรอบหนึ่ง ไม่พบร่องรอยของเผ่าวิญญาณ
“แล้วผู้อาวุโสหลิวล่ะ? ผู้อาวุโสหลิวไปไหน?”
ลวี่ตานตานเอ่ยถามขึ้นทันที
“ใช่แล้ว ผู้อาวุโสหลิวหายไปไหน?
เมื่อครู่ตอนที่พวกเราออกมา เขายังอยู่ตรงนี้เลย
ไม่ธรรมดา”
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าวทันที
เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมาทันที เริ่มสำรวจตามหาที่ซ่อนของผู้อาวุโสหลิว
“ราชินี เมื่อครู่ที่ท่านพุ่งออกจากวัง ผู้อาวุโสหลิวก็พุ่งตามออกไปด้วย ท่านไม่เห็นเขาหรือ?”
ผู้นำระดับสูงแห่งฝ่ายมืดตนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“อย่างนั้นเอง งั้นไม่ต้องถามแล้ว เผ่าวิญญาณตนนั้นแน่นอนว่าต้องแอบแฝงตัวเข้าไปในทะเลวิญญาณของผู้อาวุโสหลิวระหว่างความโกลาหล แล้วควบคุมผู้อาวุโสหลิว ใช้ร่างกายของเขาหลบหนีไป”
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าวทันที