“เป็นไปได้อย่างไร?”
เย่อวิ๋นเฟยเห็นวิชามวยที่ตงเฮ่าแสดงออกมา อดตื่นตรึงใจและปีติไม่ได้ แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
เพราะเขาพบว่าความแข็งแกร่งของถงฮ่าวในตอนนี้ช่างไม่เป็นรองเทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงเลย ทั้งที่เมื่อก่อนในสามพันโลกใหญ่เล็ก ชายชราทั้งหกนี้เพียงเป็นดวงวิญญาณซากไร้รูปเนื้อ โดยรวมแล้วอ่อนแอยิ่ง
“ท่านผู้อาวุโสทั้งหก ท่านทั้งหลายไม่เพียงหล่อหลอมร่างกายใหม่สำเร็จ หากแต่ความแข็งแกร่งยังฟื้นคืนถึงจุดสูงสุดในอดีตแล้วหรือ?”
เย่อวิ๋นเฟยถามด้วยเสียงสื่อจิตอย่างตื่นเต้น
“ไม่ผิด ยิ่งไปกว่านั้น พลังของพวกเราไม่ได้ฟื้นแค่ถึงจุดสูงสุดเมื่อครั้งก่อน หาแต่ก้าวล้ำไปอีกขั้นหนึ่ง แม้ข้าแห่งอดีตก็ไม่แน่ว่าจะชนะข้าแห่งปัจจุบัน”
ติงเชียนเจี๋ยตอบกลับเสียงดัง
“ดังนั้นสิ ดูเหมือนทั้งหกท่านล้วนเคยเป็นเทพฮุ่นตุ้น สามพันโลกใหญ่เล็กของพวกเราเคยรุ่งเรืองอย่างยิ่งในอดีตจริง”
เย่อวิ๋นเฟยยินดีเป็นอย่างยิ่ง สามพันโลกใหญ่เล็กในยุคโบราณที่มีผู้แข็งแกร่งถึงหกคนเช่นนี้ ย่อมนับเป็นหมู่โลกที่เกรียงไกรไม่เลว
“ท่านยังหนุ่ม วางใจเถิด ตราบใดที่พวกเรายังอยู่ตรงนี้ พวกนักโฉดเหล่านี้ย่อมรังแกท่านไม่ได้”
ติงเชียนเจี๋ยกล่าวเสียงกังวาน
ขณะที่กล่าวนั้น ขวานยักษ์สองเล่มก็พุ่งทะยานออกจากร่างของเขา ร่างกายของติงเชียนเจี๋ยในเวลานี้ยังขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด แล้วสองมือข้างละเล่มคว้าขวานยักษ์ทั้งสอง ฟาดฟันไปข้างหน้าอย่างดุดัน
ขวานยักษ์ทั้งสองดุจกงล้อบดยักษ์สองแท่น ที่ใดที่ผ่านไปย่อมไม่มีใครต้านทาน ในพริบตาก็บีบให้เทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงรอบกายหลายนายต้องถอยร่นไร้ทางหนี
“ดูเหมือนพลังของทั้งหกท่านผู้อาวุโสล้วนเลิศเลอกว่าเทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงทั่วไป”
เย่อวิ๋นเฟยเห็นภาพนั้นก็ต่างตื่นตระหนกและปีติ
“คนทั้งหกนี้ไม่ธรรมดา ทุกคนจงระวัง”
เทพฮุ่นตุ้นขั้นสมบูรณ์นายหนึ่งเอ่ยขึ้น แล้วชี้มือหนึ่งครั้ง ของวิเศษชิ้นหนึ่งก็คำรามก้องทะลุปราบลงมายังติงเชียนเจี๋ย
“คิดว่าสามพันโลกใหญ่เล็กของพวกเราจะไม่มีฝ่าเป่าค้ำจุนหน้าหรือ?”
คังว่านเห็นดังนั้นก็ยิ้มเยาะเย็นชา ชี้นิ้วออกไป หม้อดินเผาที่หมุนวนรอบตัวอยู่บนห้วงฟ้าก็ย้ายถ่ายมาทันที สะเทือนฝ่าเป่านั้นจนกระเด็นปลิวหาย