"อ๊ะ หยุดเดี๋ยวนั้น!
เจ้าหนู ข้าสั่งให้เจ้าหยุด!
เจ้ากล้าคิดจะกลืนกินร่างวิญญาณของข้า!
บัดซบ! เจ้าทำเช่นนี้ ฝ่ายผู้พิทักษ์ของพวกเราย่อมไม่ปล่อยเจ้าไปแน่!"
เทพสวรรค์ขั้นต้นองค์นั้นเห็นเย่อวิ๋นเฟยกำลังกลืนกินร่างวิญญาณของตน ตกใจและโกรธจัด จึงตะโกนลั่นด้วยเสียงอันดุดัน
"หยุดเดี๋ยวนั้น!"
ไกลออกไป ในที่สุดก็มีเทพสวรรค์ฝ่ายผู้พิทักษ์สองสามองค์หลุดพ้นการขวางของคู่ประมือได้ชั่วขณะ พุ่งตรงมายังเย่อวิ๋นเฟย ต้องการออกมือขัดขวาง
"จะหนีไปไหน?"
แต่เหล่าเทพสวรรค์ฝ่ายสำนักหลิงเซียวที่ประมือกับพวกมันอยู่ย่อมไม่ยอมให้เข้ามาได้ ติดตามตึงตัว ใช้วิชาและอาถรรพ์นานาประการขวางกั้นเอาไว้
เย่อวิ๋นเฟยเหยียบเท้ากระแทกลงพื้น ค่ายกลและค่ายกลปฐพีที่จัดเตรียมไว้ล่วงหน้าจำนวนมหาศาลผุดขึ้นไม่ขาดสาย ขวางกั้นเหล่าเทพสวรรค์ฝ่ายผู้พิทักษ์ที่อยู่ไกลออกไปเอาไว้
"ไปกันเถอะ"
ขณะนั้นดาวฤกษ์พลังวิญญาณหลายสิบดวงของเย่อวิ๋นเฟยได้กลืนกินร่างวิญญาณของเทพสวรรค์ขั้นต้นองค์นั้นไปมากกว่าครึ่งแล้ว จึงลากส่วนที่เหลืออีกเล็กน้อยพุ่งเข้าไปในร่างวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยเพื่อกลืนกินต่อไป
และขณะนั้นร่างแยกเผ่าเลือดก็ได้กลืนกินสาระแห่งสายเลือดของเทพสวรรค์ขั้นต้นองค์นี้ไปมากกว่าครึ่งเช่นกัน
ตูม ตูม ตูม...
ค่ายกลโอนย้ายขนาดใหญ่หลายตัวใต้เท้าเย่อวิ๋นเฟยระเบิดพร้อมกัน พลังเคลื่อนย้ายอันทรงพลังกระแสแล้วกระแสเล่าห้อมล้อมร่างกายของเย่อวิ๋นเฟย ฉีกมิติว่างออก โอนย้ายหายไปทันที
"ฮ่าฮ่าฮ่า...
สบายใจจริง ๆ ฆ่าเทพสวรรค์ได้หนึ่งองค์ ข้าวของของเจ้าตัวดีนี่ ข้าก็ได้แบ่งส่วนด้วย"
หนอนไหมมังกรเขาทองหัวเราะอย่างสำราญใจ
ทรัพย์สินทั้งหมดที่เทพสวรรค์ขั้นต้นองค์นั้นทิ้งไว้ตกเป็นของเย่อวิ๋นเฟยทั้งสิ้น ฐานะของเทพสวรรค์หนึ่งองค์ย่อมมีทรัพย์งอกเงยนัก หนอนไหมมังกรเขาทองเฝ้าคิดถึงมาแต่ไกลแล้ว
"เจ้าวางใจได้ ของที่เป็นประโยชน์ต่อเจ้าเอาไปใช้ได้"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
ขณะนั้นเย่อวิ๋นเฟยใช้ป้ายเคลื่อนย้ายมิติ ประกอบกับวิชาฝีเท้าของตนออกห่างจากจุดเดิมไปเรื่อย ๆ ไม่หยุดยั้ง