“แข็งแกร่งเกินคาด!”
ภาพที่เย่อวิ๋นเฟยกำจัดเทพอาวุโสนั้นลงได้อย่างรวดเร็ว ทำให้คนทั้งสองฝ่ายต่างตื่นตระหนก
“ศิษย์พี่!”
ท่ามกลางความตกใจของทุกชน เสียงโวยวายดังขึ้น ชายผู้หนึ่งสวมเกราะสีเลือด ถือขวานยักษ์ในมือ ก้าวออกมาจากกลางอากาศ
ขวานยักษ์ในมือเป็นสีแดงชาด ราวกับกำลังจะหยดเป็นเลือด ผู้นี้คือศิษย์น้องของเทพอาวุโสเมื่อครู่ ฝึกฝนวิชาสืบทอดแบบเดียวกัน
“สัตว์เนรคุณ กล้าทำร้ายศิษย์พี่ข้า จงมาชดใช้ด้วยชีวิต!”
อารมณ์ร้อนของมหาเทพขั้นสูงผู้นี้รุนแรงยิ่งกว่าศิษย์พี่เสียอีก ขวานสีเลือดพลันแผดเผาแสงสีแดงฉาน ปลายขวานฟันกวาดพลิ้วออกเป็นรัศมีขวานสีเลือดนับร้อย แต่ละรัศมีล้วนแฝงความเกรี้ยวกราดที่ฉีกกระชากวิญญาณ พุ่งตรงเข้าหาใบหน้าของเย่อวิ๋นเฟย
“หยุดเถิด อย่าไปส่งชีวิตให้เขา!
นี่คือคำสั่ง!”
ท่านเลี่ยหยางรีบตะโกนเรียก พยายามขัดขวาง แต่เทพอาวุโสผู้นี้ใจร้อนอยากล้างแค้นให้ศิษย์พี่ ไม่แคร์อะไรทั้งนั้น
ดวงตาเย่อวิ๋นเฟยเย็นเยียบ ฝ่าเท้าประกอบวิชาก้าวเก้ามังกรสูงสุด ภาพมังกรทองเก้าตนผุดขึ้นเบื้องหลัง ก่อนหลอมรวมเป็นมังกรทองยักษ์ที่ใหญ่กว่าเดิม กลิ้งกู่พุ่งไปข้างหน้า ชนแหลกลาญเงาขวานทั้งปวงในพริบตา
ต่อมาเย่อวิ๋นเฟยร่ายวิชามังกรน้ำแข็ง หมอกน้ำแข็งม้วนตัวจับตัวเป็นมังกรน้ำแข็งยักษ์สิบกว่าตนในพริบตา พุ่งไปข้างหน้า
จากนั้นคว้าดาบยาวขึ้นมาหนึ่งเล่ม ใช้วิชาดาบฟันแยกหยินหยาง ฟันดาบไปข้างหน้า รัศมีดาบดำขาวดั่งทางช้างเผือกกลับห้วง ฟันรัศมีขวานที่พุ่งเข้ามาทั้งหมดให้แตกเป็นผุยผง
“แค่นี้เองหรือ?”
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มเยาะ ใช้วิชาอ่านใจ ประสานกับวิชาคำสาปน้ำแข็งเงียบงัน กระแสน้ำแข็งม้วนพุ่งไปข้างหน้า แข็งเยือกห้วงว่างตลอดเส้นทาง แม้แสงสว่างยังถูกบิดเบี้ยวเป็นรูปแท่งผลึกน้ำแข็ง
“วิชาสายนี้น่าสะพรึงยิ่งนัก!”
มหาเทพขั้นสูงผู้ถือขวานยักษ์สีแดงชาดเมื่อเห็นดังนั้น ม่านตาก็หดตัวฉับพลัน รีบวางขวานยักษ์ขวางอยู่เบื้องหน้าอก ปลุกรูนป้องกันบนเกราะ รูนทั่วแผ่นฟ้าล่องลอย แต่เพียงสัมผัสกระแสน้ำแข็งที่ม้วนมา รูนทั้งปวงก็แตกสลายดั่งหิมะละลาย