“ไม่เลว เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินมาถึงแล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยก็ยิ้มออกมาเช่นกัน
ในขณะนี้เย่อวิ๋นเฟยได้สัมผัสได้ถึงลมหายใจคุ้นเคยพุ่งทะยานกลิ้งมาจากแผ่นดินด้านไกลโพ้น
แม้สถานอันตรายที่เย่อวิ๋นเฟยตั้งอยู่จะถูกภาวะวิปริตห้อมล้อมไว้หลายชั้น ทั้งสถานอันตรายถูกปลุกฤทธิ์แล้วทั้งหมด กำลังระเบิดพลังปฐพีกับกฎแห่งดินออกมาไม่หยุด บดบังแผ่นฟ้าแผ่นดินแห่งนี้
แต่เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินเป็นผู้ใด แม้แต่การขยับตัวเพียงเล็กน้อยบนแผ่นดินใหญ่แห่งนี้ ท่านย่อมรับรู้ได้อย่างแม่นยำ
ยิ่งไปกว่านั้น เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินก็มักจะคอยเฝ้าดูความก้าวหน้าในการบำเพ็ญของเย่อวิ๋นเฟยอยู่เสมอ
ด้วยท่านห่วงว่าเย่อวิ๋นเฟยจะรับมือกับอันตรายนานัปการอันวิปลาศภายในสถานอันตรายเหล่านี้ได้หรือไม่
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยกับหญิงแก่นั้นต่อสู้ได้ระยะหนึ่ง เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินก็รับรู้ถึงความผิดปกติ และพุ่งตรงมายังสถานอันตรายแห่งนี้โดยทันที
“สาปแช่ง กลับถูกผู้นั้นตรวจพบซะแล้ว!”
หญิงแก่นั้นในตอนนี้ก็รับรู้ถึงความผิดปกติ สีหน้าเปลี่ยนไปพร้อมกัน
นางเคยคิดว่าด้วยพลังของตนเอง จะสังหารเย่อวิ๋นเฟยได้ในพริบตาภายในสถานอันตรายแห่งนี้ ครั้งเดียวสำเร็จก็จะสร้างภาพมายานานัปการ แล้วหนีหายไปไกล
แต่ไม่คาดคิดว่าพลังรบของเย่อวิ๋นเฟยจะเกินจินตนาการของนาง ต่อสู้มานานเช่นนี้ นางก็ยังไม่อาจสังหารเย่อวิ๋นเฟยได้ แม้แต่จะทำร้ายเขาให้บาดเจ็บก็ไม่สำเร็จ
จึงกล่าวได้ว่านางประเมินพลังของเย่อวิ๋นเฟยต่ำเกินไปมาก จึงทำให้เกิดสถานการณ์เช่นนี้
“ช่างมัน ข้าต้องรีบออกจากที่นี่ รอให้เฒ่าผู้นั้นนำพลพรรคมาถึง ครั้งนั้นข้าจะหลุดรอดยากยิ่ง”
สีหน้าของหญิงแก่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว แล้วขบฟันตัดสินใจ
นางจ้องเย่อวิ๋นเฟยหนึ่งครั้ง ร่างสั่นหาย ถอยหนีอย่างรวดเร็ว ตั้งใจจะหันหลังจากไป
แต่เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาอ่านใจ คาดเดาความคิดในใจของหญิงแก่ได้โดยประมาณ รู้ว่านางเกรงกลัวเฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินยิ่งนัก จึงเตรียมพร้อมมาแต่แรก
เมื่อหญิงแก่หันหลังตั้งใจจะจากไป เย่อวิ๋นเฟยก็ปล่อยทั้งดาบและกระบี่ ของวิเศษทั้งสองชิ้นฟันออกพร้อมกัน ฉับพลันนั้นเองฟันแหวกมิติเบื้องหน้าออก