เย่อวิ๋นเฟยและหูเมี่ยวออกจากลานกว้าง เดินเข้าสู่ถนนสายหนึ่ง
ทันใดนั้น
ครืน ๆ ๆ ...
จากสุดถนน มีเสียงฝีเท้าหนักอึงดังมา สั่นสะเทือนไปทั้งเส้นถนน
แล้วก็มองเห็นสัตว์อสูรมิรู้ท่าโผล่ออกมา หน้าน่าเกลียดน่ากลัว แววตาอาฆาต บุกทะลวงเข้าหาเย่อวิ๋นเฟยกับหูเมี่ยวอย่างบ้าคลั่ง
สัตว์อสูรเหล่านี้รูปร่างต่างกันไป ดูเหมือนจะไม่ได้มาจากเผ่าพันธุ์เดียวกัน มีทั้งขั้นสายฟ้าสวรรค์และขั้นทะเลกลั่น กราดเกรี้ยวสังหารทะลุฟ้า
"ถอยไป!"
เย่อวิ๋นเฟยสีหน้าเคร่งขรึม ยื่นมือขวาออกมา ใช้พลังเทพแห่งเรือนกาย ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ กลายเป็นฝ่ามือยักษ์ ชกออกไปหนึ่งหมัด
ปัง ๆ ๆ ...
สัตว์อสูรพวกนั้นเพียงถูกหมัดของเย่อวิ๋นเฟยแตะต้อง ก็แตกสลายไปทันที
เพียงแต่ เย่อวิ๋นเฟยพบเรื่องประหลาดอย่างหนึ่ง สัตว์อสูรที่ตนฆ่าตายนั้น ไม่เหลือซากเลือดเนื้อหรือกระดูกแม้แต่น้อย กลับหายไปในพริบตา กลายเป็นความว่างเปล่า
สัตว์อสูรพวกนี้ราวกับประกอบขึ้นจากอากาศ!
"นี่มันเรื่องอะไรกัน?
ประหลาดยิ่งนัก!"
หูเมี่ยวก็ร้องออกมาเช่นกัน
"ที่นี่น่ากลัวเกินไปแล้ว!"
จินเจียวมังกรทองก็ปรากฏบนไหล่ของเย่อวิ๋นเฟย ร้องด้วยความตกใจ
"นายท่าน ข้ารู้สึกได้ หลังร่างของสัตว์อสูรพวกนี้แหลกสลาย มีมหาวิถีมายาปรากฏออกมา สัตว์อสูรเหล่านี้ล้วนเป็นของปลอม ดูเหมือนว่าถูกจำลองขึ้นด้วยวิชามายา!"
หูเมี่ยวสัมผัสอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็ร้องออกมา
พรสวรรค์ประจำเผ่าของหูซานเก่านั้น ก็คือวิชามายา!
ดังนั้น หูเมี่ยวจึงไวต่อวิชามายาและมหาวิถีมายาทั้งปวงเป็นพิเศษ
แม้แต่เย่อวิ๋นเฟยก็ไม่พบ นางกลับพบ!
"โอ้?
จำลองด้วยวิชามายางั้นหรือ?"
เย่อวิ๋นเฟยฟังคำพูดของหูเมี่ยว ก็อดคิดในใจไม่ได้
"ไม่ผิด
มีร่องรอยของมหาวิถีมายา
ข้าเข้าใจแล้ว สัตว์อสูรที่เรามองเห็นเหล่านี้ ทั้งหมดล้วนเป็นของปลอม จำลองขึ้นด้วยวิชามายาจริง ๆ"
เย่อวิ๋นเฟยชกต่อยไปเรื่อย ๆ ทำให้สัตว์อสูรตัวแล้วตัวเล่าระเบิดไป พลางสัมผัสอย่างละเอียด ในที่สุดเย่อวิ๋นเฟยก็สัมผัสได้เช่นกัน หลังสัตว์อสูรเหล่านี้ระเบิด ภายในร่างปลดปล่อยมหาวิถีมายาออกมา แล้วก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย กลายเป็นความว่างเปล่า!