"โม่เฉินจื่อ สำนักกระบี่เทพของเจ้าแม้แต่เดิมก็เป็นส่วนหนึ่งของมหาทวีปแดนกระบี่ แต่กลับใจดำอำมหิต คบคิดกับแดนดาบ ยกพลเข้าในเปิดประตูให้ข้าศึก ทำลายมหาทวีปแดนกระบี่ของพวกข้าจนสิ้น สำนักกระบี่เทพของพวกเจ้าคือผู้ร้ายแห่งมหาทวีปแดนกระบี่
พวกเจ้าสำนักกระบี่เทพไม่มีสิทธิ์จะอาศัยอยู่บนแผ่นดินใหญ่แดนกระบี่อีกต่อไป!"
กระบี่เฒ่าพุ่งขึ้นกลางอากาศ สายตามองไปยังกองกำลังของสำนักเฉินเจี้ยนและแดนดาบฝ่ายดาบที่อยู่ภายนอก ก่อนจะหยุดลงที่ตัวม่วติ๋นจื่อ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนาวเย็น
สมาชิกสำนักกระบี่สวรรค์กลุ่มใหญ่เดินตามหลังกระบี่เฒ่ามา ในจำนวนนั้นเย่อวิ๋นเฟยยืนแน่นอยู่เคียงข้างท่าน
"ฮ่าฮ่าฮ่า……
กระบี่เฒ่า เจ้าคิดผิดแล้ว!
จากวันนี้เป็นต้นไป ผู้ที่สมควรอาศัยบนแผ่นดินใหญ่แดนกระบี่ที่สุดก็คือพวกเราสำนักกระบี่เทพ เพราะสำนักกระบี่เทพของพวกข้าจะกลายเป็นผู้ครอบครองเพียงหนึ่งเดียวของแผ่นดินใหญ่นี้
พวกเจ้าสำนักบำเพ็ญสายวิชากระบี่ทั้งหลายล้วนถูกทำลายจนสิ้น เหลือกันแค่วิญญาณร้างเร่ร่อนไม่กี่ตนเท่านั้น ไม่มีสิทธิ์อันใดจะมาเถียงกับพวกเราสำนักเทพกระบี่เรื่องสมควรหรือไม่สมควร"
ม่วติ๋นจื่อหัวเราะเสียงดังอย่างคลั่งไคล้
"พวกสำนักกระบี่เทวะเจ้าต่ำต้อยยิ่งกว่าสัตว์เลี้ยง บาปกรรมที่ทำไว้ย่อมส่งผลในไม่ช้า"
กระบี่เฒ่ามองม่วติ๋นจื่อที่หัวเราะคลั่งอยู่แล้วเอ่ยช้า ๆ
"กระบี่เฒ่า คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะกลายเป็นวิญญาณร้างเร่ร่อนไปแล้ว ยังดื้อรั้นเหมือนเมื่อครั้งนั้นอยู่อีก
โลกนี้ไม่มีอะไร มีแต่ความแข็งแกร่งเท่านั้น
บาปกรรมอะไรนักหนา พวกเราแดนดาบฝ่ายดาบไม่เชื่อเรื่องพวกนั้น พวกเราแดนดาบฝ่ายดาบเชื่อเพียงข้อเดียว ใครกำปั้นแข็งกว่า คนนั้นคือใหญ่
เมื่อครั้งนั้นแดนกระบี่ของพวกเจ้าสู้แดนดาบไม่ได้ ดังนั้นจึงถูกกองทัพของพวกเราทำลายลง
วันนี้ข้าในนามแดนดาบ จะกวาดล้างวิญญาณร้างเร่ร่อนบนแผ่นดินใหญ่แดนกระบี่ให้สิ้นซาก ให้พวกเจ้าแม้แต่สิทธิ์การเวียนว่ายตายเกิดก็ไม่มี
บาปกรรมอะไรไม่บาปกรรมนักหนา มีแต่พวกผู้อ่อนแอน่าสมเพชอย่างเจ้าเท่านั้นที่จะเชื่อคำไร้สาระเช่นนี้"