“ผู้อาวุโสฮุ่น ที่นี่ทำไมถึงมีหลุมฝังศพมากมายเช่นนี้ แล้วหลุมฝังศพเหล่านี้เป็นของใครกัน”
หูเมี่ยวมองหลุมฝังศพที่แน่นหนาดุจดวงดาวรอบกาย ความอยากรู้อยากเห็นพุ่งขึ้นในใจ จึงเอ่ยถามขึ้น
“หลุมฝังศพเหล่านี้ล้วนเป็นของผู้แข็งแกร่งนามหนึ่งที่ชื่อว่าจี้เมียะทั้งสิ้น ทุกหลุมฝังศพที่เจ้าเห็นได้ในที่แห่งนี้ล้วนเป็นของเขาเพียงผู้เดียว”
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
“อะไรนะ?
หลุมฝังศพทั้งหมดที่นี่ รวมถึงหลุมฝังศพที่พวกเราเพิ่งเดินเข้าไปนั้นด้วย ล้วนเป็นของผู้แข็งแกร่งนามจี้เมียะเพียงคนเดียวหรือ นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?
เขาคนเดียวจะต้องใช้หลุมฝังศพมากถึงเพียงนี้ทำไม?”
เมื่อได้ฟังคำของผู้อาวุโสฮุ่น หูเมี่ยวตื่นตะลึงเป็นอย่างยิ่ง ส่วนเย่อวิ๋นเฟยและพวกอีกไม่กี่คนก็งงงวยไม่น้อย
“ผู้แข็งแกร่งนามจี้เมียะนั้นเกิดสภาวะบางอย่างขึ้น จึงได้สร้างหลุมฝังศพไว้จำนวนมากเพื่อฝังร่างตนเองลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า หวังจะใช้วิธีเช่นนี้ฟื้นฟูตนเอง
แต่รายละเอียดภายในข้าก็ไม่ทราบ เพราะความทรงจำที่ต้นไม้ที่ข้าหลอมรวมไว้ทิ้งไว้นั้นไม่สมบูรณ์”
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
“เดิมทีเป็นเช่นนั้นเอง คงเป็นวิชาลับรักษาบาดแผลโบราณบางประการกระมล วิชาลับรักษาบาดแผลนี้ช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน ถึงกับใช้การสร้างหลุมฝังศพมากมายเพื่อรักษาตนเอง”
หูเมี่ยวรู้สึกประหลาดใจเป็นที่สุด
“ในยุคโบราณ วิชาและวิธีวิเศษอันสูงล้ำมากมายล้วนสูญสลายสาบสูญไปแล้ว ย่อมเป็นเพราะกาลเวลายาวนานเช่นนี้ อะไร ๆ ก็อาจเกิดขึ้นได้ทั้งสิ้น”
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
“แต่วิชาและวิธีวิเศษที่จี้เมียะทิ้งไว้นั้นล้วนล้ำค่านักหนา พวกเจ้าควรหาเวลาฝึกฝนให้เต็มที่ วิชาเหล่านี้มีไม่น้อยที่ในโลกภายนอกได้สูญสลายไปหมดแล้ว”
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าวอีกว่า
“ใช่แล้ว วิชาและวิธีวิเศษเหล่านั้นล้ำค่ายิ่ง พวกเราได้มาได้ ย่อมนับเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่มหาศาล”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
ความจริงแล้ว เย่อวิ๋นเฟยได้เริ่มใช้ดาวพลังวิญญาณบางดวงในการบ่มเพาะวิชาและวิธีวิเศษที่เพิ่งได้รับมาแล้วนาน และเริ่มมีความเข้าใจเป็นของตนเองบ้างแล้ว