ราชาจูเชวี่ย!
เมื่อได้ยินเสียงเรียก ทุกคนต่างตกตะลึงถึงที่สุด
เป็นที่รู้กันทั่ว ราชาจูเชวี่ยมีชื่อเสียงมายาวนาน เป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในแดนปักษีแดง และมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วสามพันโลกใหญ่เล็ก
เพียงแต่ ราชาจูเชวี่ยไม่ได้ปรากฏตัวมานานแสนนานแล้ว!
เกี่ยวกับการหายไปของราชาจูเชวี่ย มีตำนานมากมายในแดนปักษีแดง
ไม่คิดว่าราชาจูเชวี่ยจะปรากฏตัวในตอนนี้!
"ดีมาก ดีมาก!
สายเลือดของทั้งสองคนบริสุทธิ์ไร้ที่ติ!
ไม่แปลกใจเลยที่นางทั้งสองจะได้รับการยอมรับจากพญาสัตว์ปักษีแดง!
ในเผ่าเหมียวของเรากลับมีลูกหลานที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ ช่างเป็นความโชคดีของเผ่าเหมียวจริง ๆ!"
เมื่อสายตาทุกคนจับจ้องไปที่ราชาจูเชวี่ย สายตาของเขากลับหยุดอยู่ที่เหมียวจื่อฉงและเสี่ยวเฟย พร้อมกับพยักหน้ายกย่องไม่หยุด
ทันทีที่ราชาจูเชวี่ยปรากฏตัว เย่อวิ๋นเฟยก็ขยับกายอย่างเงียบเชียบ เข้าใกล้แม่และเสี่ยวเฟย เตรียมพร้อมที่จะพานางทั้งสองจากไปทุกเมื่อ
แม้ราชาจูเชวี่ยผู้นี้จะดูอ่อนแรงไร้เรี่ยวแรง แต่ท้ายที่สุดเขาก็อยู่ในระดับจักรพรรดิขั้นสูง ต่อให้บาดเจ็บสาหัสเพียงใด หากจู่ ๆ อาละวาดขึ้นมา สิ่งมีชีวิตทั่วไปก็ไม่อาจต้านทานได้แน่นอน
"ท่านพ่อ!"
เมื่อเห็นราชาจูเชวี่ยปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน องค์ราชาผู้พี่และอ๋องรองต่างหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ แล้วสีหน้าก็เริ่มซับซ้อนอย่างยิ่ง
หลายปีมานี้ ทั้งสองคนเพื่อแย่งชิงอำนาจผลประโยชน์ ใช้ทุกโอกาสกดดันองค์ราชาผู้สาม ไม่คิดว่าตอนนี้องค์ราชาผู้สามจะพยุงราชาจูเชวี่ยปรากฏตัวขึ้นมา
"ท่านพ่อ ไม่พบพระพักตร์ท่านมานาน ข้าน้อยคิดถึงท่านยิ่งนัก!"
ในที่สุดอ๋องรองก็ฝืนใจก้าวไปข้างหน้า คำนับราชาจูเชวี่ย
ราชาจูเชวี่ยกวาดตามองเขาอย่างเฉยเมย ไม่ได้พูดอะไร
อ๋องรองเริ่มขนหัวลุก แล้วถอยไปยืนอย่างเขินอาย ไม่กล้าพูดอะไรอีก
ส่วนองค์ราชาผู้พี่ยืนอยู่ที่นั่น สีหน้าเต็มไปด้วยความลังเล ชั่วขณะหนึ่งไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าควรเข้าไปทักทายหรือไม่ทักทายดี
ราชาจูเชวี่ยไม่แม้แต่จะมององค์ราชาผู้พี่แม้แต่น้อย
"คารวะราชาจูเชวี่ย!"
ในเวลานี้ ผู้แข็งแกร่งชาวเหมียวส่วนหนึ่งได้พุ่งเข้ามาหน้าราชาจูเชวี่ย คุกเข่าลงต่อหน้าเขา น้ำตาคลอเบ้า ตะโกนเสียงดัง