"เจ้าหนู เจ้าทะนงตัวเกินไปแล้ว รู้ทั้งรู้ว่ามีกึ่งจักรพรรดิกำลังจะมาลงมือกับเจ้า ยังกล้ามัวอยู่ที่นี่เนิ่นนานอีก
ไม่ว่าเจ้าจะมีเบื้องหลังเช่นไร อย่าได้ดูแคลนกึ่งจักรพรรดิเป็นอันขาด จงรู้ไว้เถิดว่าบนแผ่นดินใหญ่แห่งนี้ กึ่งจักรพรรดิคือผู้ที่อยู่เหนือสุด
แม้แต่ในสามพันโลกใหญ่เล็กทั้งปวง ตราบใดที่จักรพรรดิสวรรค์ยังไม่ปรากฏตัว กึ่งจักรพรรดิก็สามารถออกคำสั่งเหนือทั่วหล้าได้
อีกทั้ง ต่อให้ข้ากระตุ้นหอเต๋าสวรรค์ พลังที่ปลดปล่อยออกมาได้ก็เพียงแค่ระดับกึ่งจักรพรรดิเท่านั้น ต่อหน้ากึ่งจักรพรรดิสองคนนี้ จะให้หนีรอดไปได้นั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย"
ผู้อาวุโสฮุ่นว่ากล่าวขึ้น
"ใช่ ข้าดูเบาพวกเขาเกินไปจริงๆ"
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ถึงพลังผนึกอันน่าสะพรึงกลัวที่กดทับลงบนร่างกายของตน พยักหน้ารับ
นับตั้งแต่เกิดใหม่มา เย่อวิ๋นเฟยไม่ว่าเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งระดับใด สุดท้ายก็จัดการได้อย่างง่ายดาย ยิ่งไปกว่านั้น ในจิตใต้สำนึกของเย่อวิ๋นเฟย ยังคงนับถือตนเองเป็นจักรพรรดิสวรรค์ ดังนั้นเผชิญหน้ากับกึ่งจักรพรรดิจึงไม่ค่อยใส่ใจเท่าไรนัก
ตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยต้องเผชิญกับพลังกดดันของกึ่งจักรพรรดิสองคนเพียงลำพัง จึงตระหนักได้ว่า ด้วยกำลังและไพ่ตายในปัจจุบันของตน ไม่อาจต่อกรกับกึ่งจักรพรรดิได้
แม้กึ่งจักรพรรดิจะสูงกว่าขั้นวิมานสวรรค์เพียงหนึ่งระดับ แต่พลังการต่อสู้ของกึ่งจักรพรรดิแข็งแกร่งกว่าขั้นวิมานสวรรค์มากมายนัก!
ในโลกแกนกลางแห่งหนึ่ง กึ่งจักรพรรดิสามารถเรียกพลังและกฎแห่งสรรพสิ่งทั่วหล้ามาใช้ได้ในชั่วพริบตา!
"ฮ่าๆ...
เจ้าหนู ครั้งก่อนที่เจ้ารอดพ้นจากเงื้อมมือข้าไปได้ก็เพราะโชคช่วย
ครั้งนี้เจ้าคงไม่โชคดีเช่นนั้นอีกแล้ว จงยอมจำนนแต่โดยดีเถิด!"
กึ่งจักรพรรดิแห่งสำนักกระบี่ราชันเมื่อเห็นเย่อวิ๋นเฟยขยับตัวไม่ได้ ก็อดหัวเราะเยาะเย้ยออกมาไม่ได้