ผู้คนจากสำนักเทียนหยวน ตระกูลเย่ และหอการค้าหลัวไห่ พอเห็นเย่อวิ๋นเฟยมา ก็มีเสาหลักให้ยึดเหนี่ยวจิตใจ ไม่หวาดกลัวอีกแม้แต่น้อย
เย่อวิ๋นเฟยในสำนักเทียนหยวน ก็คือเสาค้ำฟ้า!
โอสถเม็ดจำนวนหลายร้อยขวด ถูกแจกจ่ายหมดอย่างรวดเร็ว
เย่อวิ๋นเฟยให้โอสถรักษาชั้นเก้าดอกหนึ่งแก่เหอโฮ่วเฟิงเป็นพิเศษ และยังสะบัดมือปลดปล่อยแก่นแท้แห่งร่างจักรพรรดิไม้เขียวสายหนึ่ง ถ่ายทอดเข้าสู่ร่างของเหอโฮ่วเฟิง
ทันใดนั้น เนื้อหนังบนร่างของเหอโฮ่วเฟิงก็ฟื้นฟูใหม่อย่างไม่หยุด ลมหายใจทะยานขึ้นอย่างฉับพลัน
ไม่ถึงสามลมหายใจ อาการบาดเจ็บของเขาก็หายดีเกือบหมด!
“เย่อวิ๋นเฟย เจ้าช่างใจกล้านัก!
เฟิงยวิ๋นเหยียนคือศิษย์แกนหลักของตระกูลเฟิงยวิ๋น เจ้ากล้าทำลายเขางั้นหรือ!
เจ้าอยากก่อโทสะพิโรธของตระกูลเฟิงยวิ๋นหรืออย่างไร!”
ในเวลานี้เอง ชายชราชุดดำผู้นั้นได้นำผู้ฝึกยุทธ์หลายสิบคนเข้ามาเผชิญหน้ากับเย่อวิ๋นเฟย พลางตวาดเสียงดุดัน
“ฮ่าๆ…
โทสะพิโรธของตระกูลเฟิงยวิ๋นงั้นหรือ?
พวกเจ้าสี่ขุมอำนาจชั้นยอด จับผู้คนในตระกูลเย่และสำนักเทียนหยวนของข้าไปทั้งหมด แต่เจ้ากลับมาพูดกับข้าเรื่องโทสะพิโรธ?
นับจากนี้ไป ตระกูลเฟิงยวิ๋น สำนักเสินเฟิง สำนักเทียนเหยียน ตระกูลเซียว คนของสี่ขุมกำลังนี้ ข้าเห็นหนึ่งคนข้าฆ่าหนึ่งคน สังหารไปจนกว่าจะหมดสิ้น!
เย่อวิ๋นเฟยข้าพูดแล้ว ทำได้แน่นอน!”
เย่อวิ๋นเฟยแหงนหน้าหัวเราะลั่นฟ้า โกรธแค้นถึงขีดสุด เจตจำนงสังหารอันน่าสะพรึงกลัวประหนึ่งภูเขาไฟระเบิดปะทุ
“ไอ้เด็กเวร เจ้าช่างอาจหาญนัก!”
ชายชราชุดดำผู้นั้นเดือดดาลเป็นอย่างยิ่ง เขาเป็นผู้อาวุโสของสำนักเทียนเหยียน มีพลังถึงแดนถ้ำสวรรค์ขั้นสาม ในสำนักเทียนเหยียนมีสถานะสูงส่งเป็นอย่างยิ่ง จะทนคำพูดของเย่อวิ๋นเฟยได้อย่างไร