ยามนี้
ภายในโลกน้อยเหมืองคริสตัล
กระโจมขนาดใหญ่หลังหนึ่ง องค์ชายเทียนหมอนั่งอยู่ตรงกลาง
ในกระโจมยังมีผู้แข็งแกร่งแดนทะลวงสวรรค์อีกร้อยกว่าคน ทั้งเผ่าปีศาจโบราณและมนุษย์
“องค์ชายเทียนหมอ ท่านราชันอสูรอ้าวเยวี่ยเพิ่งส่งข่าวมา ให้เรารออยู่ที่นี่ต่อไป กำลังหาทางพาเราออกไป”
ผู้แข็งแกร่งเผ่าปีศาจโบราณคนหนึ่งเดินเข้ากระโจม รายงาน
“น่าชังนัก โครงสร้างรอยแยกมิติเหตุใดจู่ ๆ ถึงเปลี่ยนไป
ไม่เช่นนั้นเสด็จพ่อคงพาพวกเราออกไปนานแล้ว”
องค์ชายเทียนหมอบ่นอย่างไม่พอใจ
“น่าชิงชังที่สุดคือไอ้เย่อวิ๋นเฟยนั่น!
หากไม่ใช่เพราะมันทำลายแท่นบูชาส่งผ่านนั่น พวกเราคงไม่ต้องอเนจอนาถถึงเพียงนี้!
เย่อวิ๋นเฟย เจ้ารอไปเถิด ข้าจะต้องล้างแค้นให้ได้!”
องค์ชายเทียนหมอกัดฟันกรอด
ทันใดนั้น
“เจ้าไม่มีโอกาสแล้ว”
เสียงหนึ่งดังขึ้นกะทันหัน
จากนั้น ร่างหนึ่งก็ทะลุขึ้นมาจากใต้พื้นดิน ปรากฏตัวในกระโจม
คือเย่อวิ๋นเฟยนั่นเอง!
“เย่อวิ๋นเฟย!”
ในกระโจม องค์ชายเทียนหมอและผู้แข็งแกร่งแดนทะลวงสวรรค์ร้อยกว่าคน ต่างตกใจจนกระโดดพรวดขึ้นมาทันที
“เย่อวิ๋นเฟย เจ้าตามมาที่นี่ได้อย่างไร!”
องค์ชายเทียนหมอทั้งโกรธทั้งตกใจ ถาม
“ข้าตามมาที่นี่ได้อย่างไร มันสำคัญหรือ?”
เย่อวิ๋นเฟยเอามือไพล่หลัง สายตาเย็นเยียบกวาดมองผู้แข็งแกร่งแดนทะลวงสวรรค์ร้อยกว่าคนในกระโจมนี้ แล้วหัวเราะเย็น
“เย่อวิ๋นเฟย เจ้าจะเอายังไง!”
สีหน้าองค์ชายเทียนหมออัปลักษณ์ยิ่งนัก