"ทุกท่าน ขอให้พวกเจ้าเมตตาสำนักอาคมศักดิ์สิทธิ์ของพวกข้าหน่อย รับเครื่องรางอักขระเหล่านี้ไป แล้วจากที่แห่งนี้ไป"
ชายวัยกลางคนนั้นกล่าวเสริม
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสรับรู้เครื่องรางอักขระเบื้องหน้า แล้วพบว่าทุกใบล้วนแฝงพลังงานอันมโหฬารไว้
"เส้นทางอักขระเวทช่างน่ามหัศจรรย์นัก ที่สามารถผนึกพลังงานและกฎเกณฑ์ไว้ในเครื่องรางบางเบาเพียงใบเดียว ครั้นต้องการใช้ก็เพียงกระตุ้นให้ทำงานได้ทันที"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวด้วยเสียงสื่อจิตกับผู้อาวุโสฮุ่นอย่างพึงพอใจ
"แน่ซี วิถีเครื่องรางอักขระนั้นเป็นภูมิปัญญาอันลึกซึ้งยิ่ง
เครื่องรางอักขระที่บรรดาปรมาจารย์ผู้ร่างอักขระแห่งสำนักอาคมศักดิ์สิทธิ์ร่างขึ้น ล้วนแฝงพลังงานและกฎเกณฑ์อันน่าสะพรึงกลัวยิ่ง เมื่อเผชิญศัตรูก็เพียงโยนออกไปกระตุ้นก็ต่อสู้ได้
ถ้าหากครอบครองเครื่องรางอักขระที่มีจำนวนมากพอและระดับสูงพอ ยามต่อสู้แม้แต่จะไม่ต้องลงมือเองก็ได้ เพียงขว้างเครื่องรางเหล่านี้ออกไปเป็นอันใช้ได้ สะดวกและแสนง่าย
ดังนั้นเมื่อพบเห็นชนแห่งสำนักอาคมศักดิ์สิทธิ์ อย่าเอาขั้นภูมิของพวกเขามาวัดพลังต่อสู้ที่แท้จริงเป็นอันขาด เพราะเครื่องรางอักขระที่พวกเขาครอบครองต่างหากที่อาจเป็นพลังต่อสู้ที่แท้จริง
ชนแห่งสำนักอาคมศักดิ์สิทธิ์แม้ขั้นภูมิจะไม่สูงนัก แต่หากครอบครองเครื่องรางอักขระระดับสูงบางใบ ก็ยังสามารถแสดงพลังต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวได้อยู่ดี"
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
"เส้นทางอักขระเวทช่างน่ามหัศจรรย์นัก เสียดายที่หาทางเข้าถึงมันไม่ได้"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า แล้วถอนใจกล่าว
"วิถีอักขระเวทของสำนักอาคมศักดิ์สิทธิ์ไม่เคยรั่วไหลออกไปภายนอกโดยง่าย เว้นแต่จะสามารถเข้าสังกัดสำนักอาคมศักดิ์สิทธิ์ได้ กลายเป็นศิษย์ของที่นั่น จึงจะมีสิทธิ์บำเพ็ญมหาวิชาอักขระลับ
ยิ่งไปกว่านั้นตามตำนานเล่าว่า สมาชิกแต่ละคนของสำนักอาคมศักดิ์สิทธิ์เมื่อเข้าสังกัด จะถูกวางข้อห้ามอันประเสริฐเลิศไว้ในทะเลวิญญาณ เมื่อใดที่นำวิชาลับอักขระที่บำเพ็ญมาได้เผยแพร่ออกไป จะถูกสะท้อนกลับอย่างรุนแรงทันที แม้อาจถึงกับวิญญาณแตกสลายจนหมดสิ้น