"เราออกไปพบพ่อกันเถอะ!"
ขณะนั้น เฉินชิงชิงได้พาสาวใช้หลายคนพุ่งออกจากยานเหาะ
"ฮ่าๆ ชิงชิง เจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย ดีจริงๆ!"
ชายวัยกลางคนชุดขาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหา ใบหน้ารูปสี่เหลี่ยม ดูสง่าผ่าเผยโดยไม่ต้องข่มขู่ พอเห็นเฉินชิงชิงก็ดีใจเป็นอย่างมาก
"พ่อ ลูกสาวถูกพวกโจรจากสำนักปู้เทียนไล่ล่าตลอดทาง เกือบเอาชีวิตไม่รอด"
เฉินชิงชิงรีบร้องไห้โผเข้าไปในอ้อมแขนของชายวัยกลางคน สะอื้นไห้ไม่หยุด
"คนของสำนักปู้เทียนเกินไปแล้ว ชิงชิงวางใจได้ พ่อจะเรียกร้องความยุติธรรมให้เจ้าเอง"
ชายวัยกลางคนชุดขาวโอบเฉินชิงชิงไว้ ทั้งเจ็บปวดและเอ็นดู
ชายวัยกลางคนคนนี้คือหัวหน้าตระกูลเฉิน
"พ่อ ข้าขอแนะนำท่านนักรบหนุ่มผู้นี้ให้รู้จัก วันนี้โชคดีที่ท่านนักรบหนุ่มผู้นี้มีน้ำใจคุ้มครองชิงชิงกลับมา ถ้าไม่มีเขา ชิงชิงก็คง...คงตกไปอยู่ในมือพวกโจรสำนักปู้เทียนไปนานแล้ว!"
ร้องไห้อยู่ครู่หนึ่ง เฉินชิงชิงก็ตั้งสติได้ แล้วเงยหน้าขึ้นพูด
"หืม?"
หัวหน้าตระกูลเฉินฟังคำพูดของเฉินชิงชิง พลังวิญญาณก็แผ่เข้าไปในยานเหาะทันที ตกลงบนตัวเย่อวิ๋นเฟย สายตาคมกริบประเมินอยู่เล็กน้อย
"อืม เจ้าหนุ่ม เจ้าทำได้ดีมาก ที่สามารถคุ้มครองชิงชิงกลับมาได้
วางใจได้ ตระกูลเฉินของเราจะไม่ปฏิบัติดีต่อเจ้าอย่างด้อยค่า จะให้รางวัลแก่เจ้าอย่างเพียงพอ
ตระกูลเฉินของเรา ไม่เคยติดค้างบุญคุณใคร"
หัวหน้าตระกูลเฉินเอ่ยปาก น้ำเสียงเย็นชาเล็กน้อย ดูเป็นการเกรงใจตามมารยาท
ในทะเลดาวฉางเล่อ เหล่าคนหนุ่มสาวที่อยากประจบประแจงตระกูลเฉินและตามจีบเฉินชิงชิงมีมากมายนับไม่ถ้วน แต่ในใจของหัวหน้าตระกูลเฉิน มีเพียงลูกหลานที่โดดเด่นจากตระกูลใหญ่ที่มีภูมิหลังและที่มาอันยิ่งใหญ่เท่านั้น จึงจะมีคุณสมบัติเข้าใกล้บุตรสาวของเขา
"ไม่ต้องเกรงใจ
บุตรสาวของท่านสัญญากับข้าไว้ หลังจากที่ข้าคุ้มครองนางกลับมาแล้ว ท่านจะมอบหินฝันร้ายและแผนที่เศษซากสุสานฟ้าฝังศพให้ข้าจำนวนหนึ่ง"
เย่อวิ๋นเฟยตอบอย่างเย็นชา
"หินฝันร้ายและแผนที่เศษซากสุสานฟ้าฝังศพ?"
หัวหน้าตระกูลเฉินได้ยินก็สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย แววตาความมืดมนวาบผ่านไปอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า
"ใช่ พ่อ ลูกสาวได้ตอบตกลงกับท่านนักรบหนุ่มด้วยตัวเอง