"ซูเฟย เจ้าแท้จริงแล้วมีที่มาอย่างไร!
วิชาที่เจ้าแสดงออกมาไม่ใช่วิชาของสำนักจื่อเวยอย่างแน่นอน สำนักจื่อเวยก็ไม่มีทางฝึกฝนผู้มีพรสวรรค์อายุน้อยเช่นเจ้าออกมาได้!
ด้วยความสามารถของเจ้า เปรียบเทียบได้กับเหล่าอัจฉริยะบนบัญชีอัจฉริยะแห่งตงหวงแล้ว ยังสามารถครองตำแหน่งหนึ่งบนบัญชีอัจฉริยะได้!"
หลูเยวี่ยหลงจ้องมองเย่อวิ๋นเฟยด้วยสายตาระแวดระวัง แล้วถามขึ้น
ป่าตะวันออกมีบัญชีอัจฉริยะอยู่หนึ่งบัญชี ใช้สำหรับบันทึกสิ่งมีชีวิตวัยเยาว์ที่มีชื่อเสียงในป่าตะวันออกโดยเฉพาะ และจัดอันดับ
บัญชีอัจฉริยะนี้มีอิทธิพลต่อป่าตะวันออกอย่างมาก เพราะอันดับบนนั้นแม่นยำไร้ที่ติ ได้รับการยอมรับจากทุกมหาอำนาจ
"ข้าเป็นศิษย์ของสำนักจื่อเวย การที่ข้ามีพละกำลังเช่นนี้ ก็เกี่ยวข้องกับสำนักจื่อเวยด้วยเช่นกัน"
เย่อวิ๋นเฟยตอบอย่างราบเรียบ
"ซูเฟยมีพละกำลังเช่นนี้ เกี่ยวข้องกับสำนักจื่อเวยของเรา?
เรื่องนี้เป็นไปได้อย่างไรกัน?"
เบื้องหลัง ผู้อาวุโสสามคนของสำนักจื่อเวยได้ยินคำพูดของเย่อวิ๋นเฟย ต่างก็สงสัยใคร่รู้
วูช!
ทันทีที่เสียงพูดจบลง เย่อวิ๋นเฟยก็ก้าวเข้าหาผู้เชี่ยวชาญขั้นกลางขั้นลิขิตสวรรค์ หนึ่งก้าว แล้วชกหมัดเข้าใส่
"เดี๋ยวก่อน!"
หลูเยวี่ยหลงตะโกนร้อง
หมัดของเย่อวิ๋นเฟยหยุดอยู่ตรงหน้าผู้เชี่ยวชาญขั้นกลางขั้นลิขิตสวรรค์ ผู้นั้น แล้วหันไปมองหลูเยวี่ยหลง
"ผู้อาวุโสทั้งสาม ซูเฟย ที่จริงสำนักเซิ่งหยวนของพวกเรากับสำนักจื่อเวยของพวกเจ้าไม่ได้มีความแค้นที่ต้องฆ่าล้างกันจนตายไปข้างหนึ่ง พวกเจ้าสำนักจื่อเวยจำเป็นต้องไล่ล่าจนถึงที่สุดเช่นนี้หรือ?
หากพวกเจ้ายอมละเว้นสำนักเซิ่งหยวน ข้าสาบานว่า ต่อจากนี้ไปสำนักเซิ่งหยวนของพวกเราจะไม่กล้าไปยั่วยุสำนักจื่อเวยของพวกเจ้าอีกเป็นอันขาด และยังจะชดใช้ทรัพย์สมบัติจำนวนมหาศาล ให้พวกเจ้าพอใจจนถึงที่สุด"