"เย่อวิ๋นเฟยกลับมาแล้ว!"
ชั่วขณะนั้น ผู้คนโดยรอบต่างพากันโกลาหล
ทุกคนรู้ดีว่าเหตุใดคนของสำนักเซียวจึงหมายจัดการอู๋เฮยซานและพรรคพวก นั่นก็เพราะเย่อวิ๋นเฟย
คาดไม่ถึงว่า บัดนี้ตัวจริงจะกลับมาเสียแล้ว
บริเวณใกล้เคียง เงาร่างที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดก็รีบหยิบแผ่นหยกสื่อสารออกมาเริ่มส่งข่าวในทันที
"เย่อวิ๋นเฟย เจ้ากลับมาจริงหรือ!"
ทั้งหกคนที่อยู่ในขั้นสร้างปราณปฐพีระดับปลายเห็นเย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่เบื้องหน้าก็ตกตะลึงยิ่งนัก
หลายวันมานี้ ภายในสำนักเซียวก็ลือกันมาตลอดว่าเย่อวิ๋นเฟยถูกขั้วอำนาจยอดฝีมือหลายแห่งของจงโจวร่วมมือกันล้อมจับ คงไม่มีโอกาสได้กลับมายังสถาบันพิทักษ์วิถีอีกแล้ว
ไม่คิดเลยว่าบัดนี้เขาจะกลับมา
ตูม...
ฝ่ามือขวาของเย่อวิ๋นเฟยพลันตวัดออก ฝ่ามือทั้งข้างขยายใหญ่ยืดยาวออกไป ฟาดใส่ทั้งหกคนที่ขั้นสร้างปราณปฐพีระดับปลาย
เพี๊ยะ...
เสียงตบดังชัดเจนเป็นทอดๆ ร่างของทั้งหกพุ่งกระเด็นออกไปไกลราวกับลูกกระสุนหกลูกในคราวเดียว
ตูมตูม...
พื้นที่ห่างออกไปถูกกระแทกจนเกิดหลุมลึกหกหลุม ทั้งหกคนนอนจมอยู่ในหลุม เลือดโชก ไม่รู้เป็นตายร้ายดี
ฟ่อ!
เสียงสูดลมหายใจเยือกเย็นดังขึ้นโดยรอบในทันที
โดยเฉพาะเหล่าศิษย์รุ่นเดียวกับเย่อวิ๋นเฟย ต่างอ้าปากค้างตาค้าง แทบไม่เชื่อสายตา
เพียงกระบวนท่าเดียวปราบหกผู้แข็งแกร่งขั้นสร้างปราณปฐพีระดับปลาย สำหรับพวกเขาแล้ว นี่คือวิธีการประดุจเทพเซียน
"ท่านพี่ทรงพลังนัก!"
เบื้องหลัง อู๋เฮยซานเป็นคนแรกที่ร้องตะโกนขึ้น
"พลังของเขาแข็งแกร่งถึงเพียงนี้แล้วหรือ"
เสี่ยวฮุ่ยจ้องมองแผ่นหลังของเย่อวิ๋นเฟย ไม่อาจห้ามใจไม่ให้ดวงตางามเปล่งประกาย
ตู้กูหวนมองเย่อวิ๋นเฟยด้วยแววตาเลื่อมใสยิ่งกว่าเดิม
"ท่านพี่เย่ช่างน่าสะพรึงนัก"
อวี้ต้าหย่งเอ่ยพลางทอดถอนใจ
"ชิ!
นี่มันอะไรกัน