ครืนๆ...
ปฐพีจารย์ได้วางค่ายกลปฐพีหลายแห่งไว้ในหมู่ดาวเนิ่นนานแล้ว พวยพุ่งลำแสงพลังงานมหึมาออกมา ทุบสังหารนักฆ่าแห่งสุสานสวรรค์อำพรางเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
"ซ่อนกาย!"
เจ้าแห่งสุสานตะโกนก้อง
วู่บๆ...
เหล่านักฆ่าแห่งสุสานสวรรค์อำพรางต่างเริ่มหลบเข้าไปในความว่างเปล่า
"คิดจะซ่อนกายต่อหน้าข้า ไม่มีทาง"
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็น ฝ่ามือหนึ่งฟาดออกไป
ครืนๆ...
พลังงานต้นกำเนิดและกฎธรรมชาตินับไม่ถ้วนแผ่กระจายไปทั่ว ทุกที่ที่ผ่านไป จะเขย่าเหล่านักฆ่าแห่งสุสานสวรรค์อำพรางออกจากความว่างเปล่าทีละคน ไม่อาจซ่อนกายได้อีกต่อไป
"เย่อวิ๋นเฟย ข้าอยากเห็นเสียหน่อยว่าเจ้าแกร่งแค่ไหน!"
เจ้าแห่งสุสานคนนั้นตะโกนก้อง ถือกระบี่ยาวสีดำ ก้มหน้าก้มตาพุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
"ร่วมมือกันจัดการเย่อวิ๋นเฟย!"
ยอดฝีมือชั้นสูงของสุสานสวรรค์อำพรางกว่าสิบคนถือกระบี่ยาว พุ่งเข้าล้อมสังหารเย่อวิ๋นเฟย
"เจ้าหนูจากโลกชั้นต่ำ กล้าดียังไงมาต่อกรกับตำหนักเทพของพวกเรา ช่างไม่รู้จักที่ตายเสียแล้ว!"
ชายวัยกลางคนชุดคลุมทองปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ถือทวนยาวสีทอง ฆ่าฟันด้วยจิตสังหารอันน่าสะพรึง พุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
วู่บๆ...
ร่างอันว่องไวนับไม่ถ้วนปรากฏตัวขึ้นด้านหลังชายวัยกลางคนชุดคลุมทองทีละคน ต่างพากันพุ่งเข้าล้อมสังหารเย่อวิ๋นเฟย
คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนของตำหนักเทพทั้งสิ้น!
ครืนๆ...
เย่อวิ๋นเฟยชกหมัดหนึ่งออกไป พลังงานต้นกำเนิดและกฎธรรมชาติทั่วหล้านับหมื่นนับพันหลั่งไหลมารวมกัน กลายเป็นรอยหมัดมหึมา อลังการทะยานออกไปเบื้องหน้า
หมัดนี้ยืมพลังงานต้นกำเนิดของตำหนักชางหวงมา แต่ทว่ากลับใช้เจตนาหมัดฝังเก้าหลุมยืมสวรรค์ เจตนาหมัดแห่งความพินาศแผ่คลุมมิติเบื้องหน้าทันที