“แท้จริงเขามาจากโลกใด สำนักใดกันแน่?
หรือเพราะเสี่ยวเฟยปลุกเส้นชีพจรเทพหงส์แดงขึ้นมา จึงพามันไป?
บางทีท่านแม่คงจะรู้!”
เย่อวิ๋นเฟย นึกขึ้นได้ถึงคำพูดของหญิงชราที่อ้างตัวเป็นย่า ในครั้งก่อนที่พบที่นครหลวงเผ่าเหมียว
แล้ว เย่อวิ๋นเฟย ก็กลับไปยังหอเงามายา
“อะไรนะ เสี่ยวเฟยถูกคนจากอีกโลกหนึ่งพาตัวไป?!”
ฟังคำพูดของ เย่อวิ๋นเฟย แล้ว เหมียวจื่อฉง และ เย่เทียนเผิง ต่างพากันตกตะลึง
“ท่านแม่ ลูกมีย่าคนหนึ่งอยู่ที่นครหลวงเผ่าเหมียวหรือไม่?”
เย่อวิ๋นเฟย ถาม พลางเล่าเรื่องหญิงชราที่อ้างตัวเป็นย่าเมื่อครั้งก่อนให้ เหมียวจื่อฉง ฟัง
“เฟยเอ๋อร์ เจ้ากลับได้พบนาง!
ที่แท้นางยังมีชีวิตอยู่!”
เหมียวจื่อฉง ฟังคำพูดของ เย่อวิ๋นเฟย แล้วแสดงสีหน้าไม่อยากเชื่อ
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่านางเป็นมารดาที่แท้จริงของข้าหรือไม่
อันที่จริง ข้ามิได้เป็นคนของตระกูลเหมียวแห่งหมู่ดาวเซวียนหวง เมื่อข้าอายุสามขวบ นางก็พาข้าไปที่นครหลวงเผ่าเหมียว และตั้งแต่นั้นมาก็เป็นสมาชิกของตระกูลเหมียว
เรื่องก่อนอายุสามขวบ ข้าลืมไปหมดสิ้น ดังนั้นข้าจึงไม่รู้ว่าตนเองมาจากไหน
พอข้าอายุหกขวบ นางก็หายตัวไปอย่างกะทันหัน และข้าก็ไม่เคยพบนางอีกเลย
ก่อนที่นางจะหายตัวไป เคยบอกข้าว่า หากข้าหรือลูกที่ข้าจะให้กำเนิดในภายหลังมีเส้นชีพจรเทพหงส์แดง ตระกูลที่ข้าเกิดมาก็จะส่งคนมาตามหาข้าหรือลูกของข้า ไม่เช่นนั้น ตลอดชั่วชีวิตนี้ ข้าจะไม่มีโอกาสได้กลับไปยังตระกูลที่เกิดมาเลย
คิดไม่ถึงว่าสิ่งที่นางพูดจะเป็นความจริง หลังจากเสี่ยวเฟยปลุกเส้นชีพจรเทพหงส์แดงขึ้นมา มันก็ถูกพาตัวไปอีกโลกหนึ่งจริงๆ!”