"แย่แล้ว!
ดูเหมือนจะมีสัตว์อสูรสองพันกว่าตัว นี่มันกองทัพอสูรชัดๆ พวกเราสู้ไม่ได้แน่ ตายแน่ๆ!"
"บ้าหรือ!
ทำไมถึงมีสัตว์อสูรมากมายขนาดนี้!
สัตว์อสูรพวกนี้รายล้อมเข้ามา ขนาดเรามีปีกก็บินหนีไม่รอด!"
...
เหล่าศิษย์ไท่อีกวนที่กำลังพยายามฝ่าวงล้อมออกไป เมื่อเห็นสัตว์อสูรจำนวนมากโผล่ขึ้นมาโดยไม่คาดคิด ต่างก็ตกใจขวัญหนีดีฝ่อจนขาสั่นและหนาวเย็นไปทั้งตัว
ถึงแม้สัตว์อสูรสองพันกว่าตัวจะอยู่ด้านหลังของเย่อวิ๋นเฟย แต่ก็ยังมีระยะห่างอยู่พอสมควร ทำให้ศิษย์ไท่อีกวนพวกนี้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังคิดไปเองโดยไม่รู้ตัวว่าสัตว์อสูรที่อยู่ข้างหลังน่าจะไล่ล่าหน้าตาของเย่อวิ๋นเฟยทั้งสามคนที่อยู่ข้างหน้ามากกว่า!
โครมๆ...
พี่ใหญ่เอี๋ยนเองก็แสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมา และจู่ๆ ก็ใช้วิชาอย่างสุดกำลัง ง้าวศึกในมือของเขาปล่อยพลังกดดันที่น่ากลัวออกมา เพียงชั่วพริบตาก็ระเบิดสัตว์อสูรหกเจ็ดตัวที่ขวางหน้าเขาจนแหลกเป็นชิ้นๆ
โครมๆ...
ง้าวศึกเล่มนั้นราวกับเจียวหลงตัวมหึมา ทุกที่ที่ผ่านไป ยัดเยียดให้สัตว์อสูรเหล่านั้นถอยร่นไม่หยุด
เพียงแค่เวลาหายใจไม่กี่ครั้ง พี่ใหญ่เอี๋ยนคนนี้ก็ฝ่าวงเลือดออกมาได้อย่างแข็งแกร่ง และวิ่งหนีไปไกล
พี่ใหญ่หยวนผู้นี้เป็นศิษย์อัจฉริยะของไท่อีกวน ครอบครองพลังขั้นเปิดจุด มีพลังเกินคนทั่วไป ตอนนี้จู่ๆ ก็ระเบิดพลังเต็มที่ เรียกได้ว่าเล่นเหนือระดับตัวเอง และในเวลาอันสั้นก็พุ่งทะลวงออกไปได้
"ไม่ดีแล้ว!
พี่ใหญ่เอี๋ยนทิ้งพวกเราแล้วหนีไปคนเดียว!"
"ไม่มีพี่ใหญ่เอี๋ยนคุมทัพ พวกเราคงถูกสัตว์อสูรพวกนี้ฉีกเป็นชิ้นๆ ในพริบตาแน่ๆ!"
"พี่ใหญ่เอี๋ยน รีบกลับมาพาพวกเราหนีด้วยสิ!