“ผู้อาวุโสห้า ข้าจะส่งพวกท่านกลับไปยังสำนักใหญ่ก่อน
เรื่องต่อไปให้ข้าจัดการเอง ท่านกลับไปบอกเจ้าสำนักหลิวให้ปิดเขาสำนักต่อไปก็พอ”
หลังจากลำเลียงชายชุดดำทั้งสี่เข้าไปในหอเงามายาแล้ว เย่อวิ๋นเฟยกล่าวกับผู้อาวุโสห้า
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยให้มังกรธรณีตัวหนึ่งแบกคนของสำนักจื่อเวยกว่าสิบคนกลับไป พร้อมส่งลิงบินยมโลกสี่ตัวคุ้มกัน
ส่วนเย่อวิ๋นเฟยเองก็มุดลงไปใต้ดินลึก เข้าไปในถ้ำหินปูนใต้ดินธรรมชาติแห่งหนึ่ง แล้วซ่อนตัวอยู่
ในหอเงามายา
เย่อวิ๋นเฟยปรากฏตัวต่อหน้าชายชุดดำทั้งสี่
“พูดมาเถอะ ว่าช่วงนี้สุสานสวรรค์อำพรางของพวกเจ้าส่งคนมาทำอะไรกับสำนักจื่อเวยบ้าง”
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยเย็นชา
“ไม่มีอะไรจะพูด
พวกเราในฐานะนักสังหารของสุสานสวรรค์อำพราง เมื่อภารกิจล้มเหลว ก็เหลือแต่เพียงความตาย
ซูเฟย เจ้าอย่าหวังจะเค้นคำพูดอะไรจากปากพวกเราได้เลย”
ชายชุดดำคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“ซูเฟย เจ้าก่อเรื่องกับสุสานสวรรค์อำพรางของเรา จะต้องถูกพวกเราล่าสังหารไปชั่วชีวิต
บนทวีปหงเหมิง ใครก็ตามที่ก่อเรื่องกับสุสานสวรรค์อำพราง จะไม่มีวันได้อยู่อย่างสงบสุข”
ชายชุดดำอีกคนเอ่ยขึ้น
“ต่อหน้าข้า พวกเจ้าอยากตายก็ยาก”
เย่อวิ๋นเฟยสะบัดมือ แต่ละยาเม็ดเม็ดสี่เม็ดก็ถูกยัดเข้าไปในปากชายชุดดำทั้งสี่อย่างรวดเร็วปานสายฟ้า
พลังบำเพ็ญของชายชุดดำทั้งสี่ถูกผนึกไว้ ร่างกายอ่อนระโหยโรยแรง ไม่มีเรี่ยวแรงต่อสู้ใด ๆ
“ข้าแนะนำให้พวกเจ้าเชื่อฟัง และเล่าทุกอย่างที่รู้มาซะดี ๆ เผื่อข้าจะให้พวกเจ้าตายอย่างทรมานน้อยลงหน่อย”