"ทุกคนสบายใจได้ นับจากนี้ ในแถบตะวันออก จะไม่มีใครกล้ารังแกคนในตระกูลเย่และสำนักเทียนหยวนอีก"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวเสียงเรียบ แววตาเปล่งประกายคมกริบ
ครั้งนี้ หากเย่อวิ๋นเฟยกลับมาช้ากว่านี้สักนิด สำนักเทียนหยวนและคนในตระกูลเย่คงถูกสังหารจนสิ้นซาก
เรื่องเช่นนี้ เย่อวิ๋นเฟยไม่มีทางปล่อยให้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง
ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยตั้งใจจะสะสางให้สิ้นเรื่องทีเดียว!
มังกรมีเกล็ดกลับหัว แตะต้องเมื่อใดย่อมพิโรธ!
ครอบครัวและสำนัก คือเกล็ดกลับหัวของเย่อวิ๋นเฟย!
ครั้งนี้ พวกสำนักใหญ่ตระกูลใหญ่ในแถบตะวันออกกล้าลงมือกับคนในตระกูลเย่และสำนักเทียนหยวน ได้ยั่วยุให้เย่อวิ๋นเฟยโกรธแค้นถึงขีดสุด
"สำหรับพวกสำนักใหญ่ตระกูลใหญ่ในแถบตะวันออกแล้ว พายุที่แท้จริง ยังมาไม่ถึงด้วยซ้ำ"
เยิ่นเสวียนถังสังเกตเห็นแววตาดุดันของเย่อวิ๋นเฟย ใจพลันคิดอย่างอดไม่ได้
"ผู้อาวุโสเหริน สถานการณ์บาดเจ็บล้มตายเป็นอย่างไรบ้าง"
เย่อวิ๋นเฟยมองไปยังผู้อาวุโสเหริน เอ่ยถาม
"คนในตระกูลเย่ไม่ได้บาดเจ็บล้มตายมากนัก
ศิษย์สำนักเทียนหยวน ถูกสังหารไปประมาณหนึ่งในสาม"
ผู้อาวุโสเหรินตอบ
ระหว่างที่กองกำลังของห้าอำนาจใหญ่บุกเข้าไปในสำนักงานใหญ่สำนักเทียนหยวน มีศิษย์สำนักเทียนหยวนจำนวนมากถูกทำร้าย
"ศิษย์ที่ตายไป ข้าจะทวงความยุติธรรมให้พวกเขาเอง"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"ท่านเจ้าสำนักเหริน หอการค้าหลัวไห่ของพวกเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง"
เย่อวิ๋นเฟยเบนสายตาไปยังเยิ่นเสวียนถัง
"กราบเรียนคุณชายเย่ ความเสียหายของหอการค้าหลัวไห่เราค่อนข้างหนัก