“เรื่องของสำนักลิงเซียวย่อมต้องไถ่ถอนกับพวกมันให้จงได้อยู่แล้ว แต่บัดนี้พวกเราต้องกลับไปยังมหาทวีปเสวียนหวงก่อน เพื่อจัดวางกองทัพพันธมิตรให้มั่นคง
ช่วงเวลาที่ผ่านมาสถานการณ์ของกองทัพพันธมิตรไม่ค่อยดีนัก บัดนี้กองกำลังของฝ่ายผู้พิทักษ์อีกกองใหญ่ได้ล้อมมหาทวีปเสวียนหวงเอาไว้จนหมดสิ้น อีกไม่นานก็จะโจมตีรอบใหม่ ฝ่ายผู้พิทักษ์ไม่ทำลายมหาทวีปเสวียนหวงให้พินาศย่อมไม่ยอมละความพยาบาท
แถมข้ายังสงสัยว่าพ่อมดเฒ่านั่นบางทีอาจคำนวณทะยานไปถึงความสัมพันธ์ระหว่างมหาทวีปเสวียนหวงกับกองทัพพันธมิตรแล้ว มิฉะนั้นคงไม่ต้องส่งกองทัพออกไปปราบมหาทวีปเหยียนหวงซ้ำแล้วซ้ำอีกเช่นนี้”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวเสียงหนักแน่น
“วิชาพยากรณ์ของพ่อมดเฒ่านั่นช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ก่อนหน้านี้ถ้ามิใช่เพราะมันคำนวณเจ้าได้อย่างแม่นยำไม่เว้นวาย เราคงไม่ต้องถูกบีบให้ต้องหนีเข้าไปในทะเลหวงกู่
ด้วยความสามารถในการคำนวณของมัน สักวันหนึ่งย่อมค้นพบว่ามหาทวีปเสวียนหวงคือฐานที่มั่นของกองทัพพันธมิตรอยู่ดี”
ผู้อาวุโสฮุ่นฟังถ้อยคำของเย่อวิ๋นเฟยแล้วจึงพยักหน้ากล่าว
ขณะนี้เย่อวิ๋นเฟยได้นั่งอยู่บนยานเหาะแล้ว ยานเหาะกำลังพุ่งทะยานกลับสู่ทิศมหาทวีปเสวียนหวงด้วยความเร็วสูงสุด
ตลอดเส้นทาง เย่อวิ๋นเฟยได้เชื่อมต่อกับร่างแยกทั้งหลายที่เคยรับไว้ในอดีตไม่เว้นแต่ละนาที ความทรงจำของร่างแยกเหล่านั้นก็ถูกเย่อวิ๋นเฟยอ่านต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ
ด้วยเหตุนี้ เย่อวิ๋นเฟยจึงยิ่งรู้เรื่องราวต่าง ๆ ในห้วงว่างเปล่าที่ 6 ช่วงเวลาที่ผ่านมามากขึ้นทุกขณะ
ช่วงเวลาเดียวกันนั้น พิภพเสวียนหวงที่เป็นที่ตั้งของมหาทวีปเสวียนหวงถูกกองกำลังมหาศาลล้อมรอบเอาไว้จนสนิท โดยเฉพาะภายนอกประตูเข้า-ออกโลกแห่งพิภพเสวียนหวง ยิ่งถูกล้อมด้วยกำลังพลอันหนาหนัก ไม่เพียงมีเทพแท้แห่งฝ่ายผู้พิทักษ์จำนวนมากมาย หากแต่ยังมีเทพสวรรค์อีก 3 องค์
ในการรบครั้งก่อน ๆ ฝ่ายผู้คุมการณ์ไม่เคยส่งเทพสวรรค์ออกรบเลย