"ไล่ตาม!
อย่าให้มันเข้าไปในสถาบันเทียนเต้าได้เด็ดขาด มิฉะนั้น การจะสังหารมันก็จะยากขึ้นเป็นทวีคูณ!"
ชายชราชุดดำตะโกนด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ร่างพุ่งราวสายฟ้าตรงไปทางสถาบันเทียนเต้า
หร่วนซื่อก่วงกับผู้เชี่ยวชาญขั้นวิญญาณปฐมอีกคนของตระกูลหลิว รวมถึงกำลังพลทั้งหมดของตระกูลหลิวต่างก็ตามไปติด ๆ
"แม้มันจะกลับไปถึงสถาบันเทียนเต้าแล้ว ข้าก็จะคิดหาทุกวิถีทางเพื่อกำจัดมัน!"
เจตสังหารของหร่วนซื่อก่วงเข้มข้นยิ่งนัก
ครึ่งวันต่อมา
ณ เทือกเขาแห่งหนึ่งที่ห่างจากนครเทียนเต้าออกไปกว่า 200,000 เมตร ในถ้ำเปลี่ยวอันห่างไกล
เย่อวิ๋นเฟยพุ่งเข้าไปในถ้ำ จากนั้นก็ตรงเข้าไปในหอเงามายา
เย่อวิ๋นเฟยไม่ได้กลับไปสถาบันเทียนเต้า
เพราะเย่อวิ๋นเฟยเข้าใจดีว่า หร่วนซื่อก่วงและตระกูลหลิวแห่งเทียนโจวจะต้องคิดทุกวิถีทางเพื่อจัดการกับตน
แม้แต่ในสถาบันเทียนเต้าก็ไม่ปลอดภัย!
ภายในหอเงามายา นักพรตต้าตี้นอนราบอยู่กับพื้น ยังคงสลบไสลไม่ฟื้น
"ที่แท้ก็ถูกวางยาสะกดวิญญาณพิเศษ
ไม่เป็นอะไรมาก"
เย่อวิ๋นเฟยตรวจสอบดูครู่หนึ่งก็ถอนหายใจโล่งอก
นักพรตต้าตี้ถูกวางยาสะกดวิญญาณชนิดหนึ่งที่มีฤทธิ์รุนแรงมาก จึงสลบไสลมาตลอด
สำหรับเย่อวิ๋นเฟยแล้ว ต่อให้ยาสะกดวิญญาณที่ร้ายกาจที่สุดในใต้หล้าก็หาใช่เรื่องใหญ่อันใดไม่
เย่อวิ๋นเฟยรีบนำเตาหลอมโอสถออกมา หลอมโอสถถอนพิษขึ้นหนึ่งเม็ดแล้วป้อนให้นักพรตต้าตี้
ครู่ต่อมา
"หร่วนซื่อก่วง ไอ้เฒ่าสารเลว!"
นักพรตต้าตี้ตะคอกลั่น พลิกกายลุกขึ้นมา ฟื้นแล้ว