เสียงระเบิดกึกก้อง รัศมีดาบสีเลือดแดงขยายตัวไม่หยุดภายในพระราชวังนี้ แล้วฟันลงบนแท่นบูชาตรงกลางพระราชวังในทันที
ดาบนี้ของเย่อวิ๋นเฟยบรรจุพลังจากมงกุฎเทพมงกุฎสององค์ไว้เต็มเปี่ยม พลังอำนาจน่าสะพรึงกลัวยิ่ง เพียงชั่วขณะก็ผ่าแท่นบูชานั้นขาดเป็นสองท่อน
จากนั้นรัศมีดาบสีเลือดแดงก็ผ่าพระราชวังทั้งหลังขาดเป็นสองซีก
กรู๊ม กรู๊ม กรู๊ม...
ต่อมา พระราชวังทั้งหลัง รวมถึงมิติปริภัณฑ์ที่พระราชวังตั้งอยู่ ต่างก็เกิดการระเบิดของพลังอันน่าสะพรึงกลัว
ดาบที่เย่อวิ๋นเฟยฟันออกไปนั้น ผ่ามิติปริภัณฑ์แห่งนี้จนแหลกลาญโดยสิ้นเชิง เกิดการถล่มทลายขนานใหญ่ เสียงกรีดร้องดังขึ้นไม่ขาดสาย
บรรดาเทพสวรรค์ที่ยืนอยู่บนแท่นบูชาเมื่อก่อน ผู้ซึ่งตั้งใจจะตามพ่อมดเฒ่ากับเจ้านรกออกไปนั้น มากกว่าครึ่งถูกฟันจนแหลกเป็นผุยผง แต่ท้ายสุดเจ้านรก พ่อมดเฒ่า และเทพสวรรค์อีกสองสามคน ก็หลบหนีออกไปผ่านแท่นบูชาส่งผ่านได้สำเร็จ
"ท้ายสุดก็ยังปล่อยให้สองตัวเก่านั่นหนีไปได้!"
พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยสำรวจพระราชวังที่ตนเองฟันจนแหลกลาญแล้ว พบว่าไม่มีร่องรอยของเจ้าผู้คุมตุรกีและชายชราผู้วิเศษอยู่เลย จึงรู้สึกเสียดายขึ้นเล็กน้อย แล้วเอ่ยออกมา
แม้จะเป็นเพียงร่างแยกที่อ่อนแอเพียงสองร่าง แต่ถ้าสกัดพวกมันเอาไว้ได้ เย่อวิ๋นเฟยก็มีโอกาสกลืนกินพวกมัน ได้ความทรงจำของพวกมันหรือของที่พวกมันพกติดตัวมา ผลกำไรย่อมไม่น้อย
"ท่านเย่ ดาบเมื่อครู่ของเจ้าแม้จะไม่สามารถเก็บพวกมันเอาไว้ แต่ย่อมได้สร้างบาดแผลให้ร่างแยกทั้งสองของพวกมันอย่างแน่นอน เพราะดาบนั้นไม่เพียงผ่ามิติปริภัณฑ์แห่งนี้จนแหลกลาญ เจตจำนงดาบอันทรงพลังยังจะติดตามไปตามช่องทางส่งผ่านด้วย
ด้วยร่างแยกทั้งสองของพวกมัน อยากจะลี้ภัยออกไปได้โดยไม่บาดเจ็บ ไม่ใช่เรื่องง่าย คาดว่าท้ายสุดแม้จะฝืนหนีกลับไปได้ก็คงเสียโฉลกไปแล้ว"
ชายชราคลุมฉลององค์สีเงินเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
"ก็ดี"
เย่อวิ๋นเฟยฟังคำของชายชราคลุมฉลององค์สีเงิน ก็รู้สึกสบอารมณ์ขึ้นมาบ้าง
เย่อวิ๋นเฟยรู้ว่าพลังของชายชราคลุมฉลององค์สีเงินนี้ไม่แน่ว่าจะเหนือกว่าตน แต่ความรอบรู้ของเขาย่อมมากกว่าตนอย่างแน่นอน