ลิงหยินบินได้ตัวนั้นสัมผัสได้เช่นกันว่ากลิ่นอายของเย่อวิ๋นเฟยดูคุ้นเคยเล็กน้อย
“ไม่ดีแล้ว พวกมันเริ่มสงสัยเจ้าแล้ว
ข้าจะเร่งขับเคลื่อนหอเทียนเต้าเพื่อปกปิดกลิ่นอายของเจ้าเสียตอนนี้”
เสียงของผู้อาวุโสฮุ่นดังขึ้นในทะเลวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย แม้เขาจะอยู่ในหอเทียนเต้าตลอดมา แต่ก็เชี่ยวชาญกฎมิติกาลเวลา รับรู้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอกได้อย่างกระจ่างแจ้ง
ครืน ครืน...
พลังวิญญาณของเผ่าต่างยุคและลิงหยินบินได้เหล่านั้นแผ่ซ่านไปทั่วเพื่อสัมผัสหาเย่อวิ๋นเฟย ต้องการจับกลิ่นอายพลังวิญญาณของเขาให้แม่นยำยิ่งขึ้น
แต่เพียงชั่วขณะ ผู้อาวุโสฮุ่นก็ขับเคลื่อนหอเทียนเต้าปกปิดกลิ่นอายพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยไว้มิดชิด
อีกทั้งตัวเย่อวิ๋นเฟยเองก็ใช้วิชาพันกลยุทธ์สุดพลิกผันเปลี่ยนกลิ่นอายของตนเองทั้งหมดในทันที
วิชาพันกลยุทธ์สุดพลิกผันนี้เป็นเคล็ดวิชาลี้ลับที่แยบยลไร้ขอบเขต ยิ่งพลังวิญญาณแข็งแกร่งขึ้น ผลที่แสดงออกมาก็ยิ่งพิศวงมากขึ้น
ไม่นาน เผ่าต่างยุคและลิงหยินบินได้เหล่านั้นก็แสดงสีหน้าฉงน เพราะพบว่าเย่อวิ๋นเฟยดูเหมือนไม่ใช่มนุษย์ที่พวกมันตามหา
เนื่องจากระดับความแข็งแกร่งของเย่อวิ๋นเฟยต่ำมาก พวกมันจึงไม่คิดว่าเย่อวิ๋นเฟยจะมีความสามารถหลบเลี่ยงการสัมผัสรับรู้ของพวกมันได้
“พวกเจ้ากำลังจะทำอะไร!”
หัวหน้าเผ่าเฒ่าแห่งชนเผ่ามนุษย์เงือกก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนขวางอยู่ตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย เบื้องหลังเขาปรากฏทะเลสีครามกว้างใหญ่ไพศาล เงาร่างสุดดุร้ายของสัตว์ทะเลมากมายพุ่งขึ้นมาจากทะเลซ้ำแล้วซ้ำเล่า น่าเกรงขามจนขนลุก
“นโม อมิตาภะ!”
พระเถระเทียนเหลยและพระเถระเทียนซาสังเกตเห็นอาการผิดปกติของเผ่าต่างยุคและลิงหยินบินได้เหล่านั้น เปล่งเสียงสาธยายพระนามพระพุทธเจ้า แล้วจ้องมองมาทางนั้น
ในที่สุด เผ่าต่างยุคและลิงหยินบินได้เหล่านั้นก็จ้องเขม็งไปที่เย่อวิ๋นเฟยอย่างโกรธแค้น ก่อนจะหันหลังปีนขึ้นไปบนแท่นสูง
“คุณชายซู พวกมันดูเหมือนจะไม่เป็นมิตรกับท่าน ท่านต้องระวังพวกมันต่อไป”
หัวหน้าเผ่ามนุษย์เงือกกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
“ข้าเข้าใจแล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
อ๊า!...