"อาจารย์ใหญ่ซือหม่า ข้าขอเสนอให้สถาบันส่งยอดฝีมือออกไปสังหารเย่อวิ๋นเฟยในทันที
ได้ยินมาว่า เย่อวิ๋นเฟยมีเคล็ดวิชายุทธ์ชั้นสูงหลายแขนง แต่ละแขนงล้วนหายากในโลก
ยิ่งไปกว่านั้น เย่อวิ๋นเฟยก่อนจะกินผลไม้สุญญากาศ ก็สามารถทะลวงมิติได้แล้ว นี่แสดงว่าเขาต้องฝึกฝนเคล็ดพลังมิติมาแน่
หากเราจับเย่อวิ๋นเฟยได้ และรีดเค้นเอาเคล็ดวิชายุทธ์พวกนี้มาได้ ต้องทำให้รากฐานของสถาบันเทียนเต้าก้าวขึ้นไปอีกขั้นแน่!"
อาจารย์ใหญ่ซือหม่าเพิ่งกลับมาถึงสำนักงานใหญ่ของสถาบัน โจวอี้ก็หาตัวพบ แล้วกระซิบกล่าว
"อาจารย์ใหญ่โจว เจ้าอย่าลืมว่าเย่อวิ๋นเฟยยังเป็นศิษย์ของสถาบันเทียนเต้าของเรา
เราเป็นผู้นำระดับสูงของสถาบัน ไปช่วงชิงของของศิษย์ จะดีหรือ?
หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เกรงว่าสถาบันเทียนเต้าของเราจะกลายเป็นตัวตลกของหมู่ดาวเสวียนหวงทั้งหมด
ดังนั้น นับจากนี้ ข้าไม่อยากเห็นเจ้าเพ่งเล็งเย่อวิ๋นเฟยอีก"
อาจารย์ใหญ่ซือหม่าเอ่ยอย่างเรียบเฉย จากนั้นก็สะบัดแขนเสื้อเดินจากไป ไม่สนใจโจวอี้อีก
แม้แต่ผู้อาวุโสไป๋อวิ๋นแห่งสำนักเทียนจีก็ยังเหมือนจะหวาดหวั่นเย่อวิ๋นเฟย ไม่คิดเป็นศัตรูด้วย แล้วสถาบันเทียนเต้าจะเป็นอะไรไปได้ ดังนั้นอาจารย์ใหญ่ซือหม่าไม่ต้องการให้สถาบันเทียนเต้าผูกใจแค้นกับเย่อวิ๋นเฟย
แล้วยังมีอีกว่า เย่อวิ๋นเฟยทำให้เขามองเห็นความหวังในการรักษาอาการบาดเจ็บ
"เย่อวิ๋นเฟย!
เจ้ารอข้าก่อน ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่!"
หลังจากอาจารย์ใหญ่ซือหม่าไปแล้ว โจวอี้ยืนอยู่ที่เดิม สีหน้าอัปลักษณ์นัก ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเอ่ย
"อีกสิบสองวัน แดนเทพสาบสูญจะเปิด
ช่วงนี้ เจ้าเข้าไปในอาวุธมิติของข้า ฝึกฝนให้ดีเสีย
เข้าไปแสวงหาสมบัติในแดนเทพสาบสูญ การแข่งขันต้องดุเดือดมาก ยิ่งมีกำลังวังชามากก็ยิ่งดี"
เย่อวิ๋นเฟยกลับมาถึงถ้ำใต้ดิน พบนักพรตต้าตี้ก็กล่าวขึ้น
"เจ้าได้สิทธิ์เข้าสู่แดนเทพสาบสูญมาสองที่แล้วรึ!"
นักพรตต้าตี้อดดีใจยิ่งไม่ได้
"ได้มาแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"ยอดไปเลย!"
นักพรตต้าตี้ตื่นเต้นนัก
"เจ้านี่มันพึ่งพาไม่ได้เสียจริง!