“ท่านเย่ โชคชะตาของท่านดีจริง ๆ
พวกเราผู้เฒ่าหกคนนี้บำเพ็ญเพียรอยู่ในขุมลึกไร้สีมานานเช่นนี้ แต่อัตราการก้าวหน้ากลับตามท่านไม่ทันเลย
ท่านเพียงออกไปเดินเล่นรอบหนึ่ง กลับมาแล้วพลังยันต์กลับทรงพลังขึ้นมากเช่นนี้
มีเพียงผู้ที่ครองโชคชะตามหาศาลเท่านั้นที่ทำได้ถึงขั้นนี้”
ถงฮ่าวเอ่ยด้วยความอิจฉาริษยา
“ไม่ใช่แค่โชคชะตา สัญชาตญาณของท่านเย่ก็ไร้ที่ติ ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าพวกข้าซึ่งเป็นของเก่าหกตัวนี้นักหนา”
ติงเชียนเจี๋ยเปิดปากกล่าว
“ผู้อาวุโสทุกท่านทำเกินจริงแล้ว พลังของผู้อาวุโสทั้งหกก็ทรงพลังขึ้นมากมายเช่นกัน”
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
“ท่านเย่”
บรรดาผู้นำสูงสุดแห่งกองทัพพันธมิตรนำกองทัพมายืนตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟยอย่างตื่นเต้น แล้วก้มกราบอย่างเคารพ
“สั่งการลงไป ให้ค้นหาร่องรอยของสิริวัตถุแห่งห้วงที่เก้าภายในห้วงที่แปด เมื่อพบให้รายงานทันที”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้าแล้วเอ่ยสั่ง
ด้วยบัญชาเดียวของเย่อวิ๋นเฟย กองทัพพันธมิตรจึงส่งสายตรวจจำนวนมากออกเคลื่อนไหวทันที ไล่ตามหาสิริวัตถุแห่งห้วงที่เก้าทั่วทั้งห้วงที่แปด
เวลาต่อมา เย่อวิ๋นเฟยหาเวลาจัดวางม่านอักขระและค่ายกลปฐพีชั้นสูงกว่า ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมจำนวนหนึ่งใหม่ทั้งภายในและภายนอกสำนักใหญ่
พร้อมกันนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็ออกบัญชา ให้กองทัพพันธมิตรส่งคนออกสะสมวัสดุหล่ออาวุธทั่วแปดห้วง
เย่อวิ๋นเฟยรวบรวมร่างแยกขึ้นสิบกว่าร่าง ประจำการอยู่ ณ สำนักใหญ่ของกองทัพพันธมิตร โดยเฉพาะการหล่อหุ่นเชิด
หุ่นเชิดที่เย่อวิ๋นเฟยหล่ออยู่ในตอนนี้แม้พลังยังไม่แกร่ง แต่หากหล่อออกมาเป็นจำนวนมากก็ยังสร้างประโยชน์อย่างใหญ่หลวงได้
“องค์หญิงต้าชางมอบวิชาลับแห่งประตูจิตโบราณให้ข้าหนึ่งวิชา บัดนี้ถึงเวลาที่ควรบำเพ็ญเพียรมันให้จริงจังแล้ว”
ร่างแท้ของเย่อวิ๋นเฟยกลับมายังห้องลับสำหรับบำเพ็ญเพียรที่สำนักใหญ่ แล้วก้าวเข้าไปในหอเงามายา จัดระเบียบความคิดสักครู่ แล้วจึงเอ่ยเบา ๆ
บนเกาะฝังเทพกลางทะเลหวงกู่นั้น เย่อวิ๋นเฟยได้ส่งดอกไม้ขาวดอกเล็กนั้นไปถึงมือองค์หญิงต้าชาง และองค์หญิงต้าชางก็มอบวิชาลับแห่งประตูจิตโบราณหนึ่งวิชาตอบแทน