วิญญาณกามน้อยหน้าตาน่าขนลุงถึงห้าตน อวนยักษ์ใบหนึ่ง และแมลงดุร้ายพันธุ์ประหลาดมากกว่าหนึ่งหมื่นตัวปรากฏขึ้นพร้อมกันในทะเลวิญญาณของเขา คำรามก้องก่อนพุ่งเข้าโอบล้อมดวงวิญญาณของเขา
นอกจากนี้ ยังมีดวงจันทร์กลมเย็นชาดวงหนึ่งผุดขึ้นในทะเลวิญญาณของเขาอีกด้วย หลั่งแสงสว่างวูบวาบปกคลุมไปทั่วฟ้า อารมณ์แห่งภาพนั้นชวนหลงใหลยิ่ง
ตามมาด้วยความง่วงหนักอึ้งที่คลุ้มคลั่งซัดเข้ามา ทำให้เขาไม่อาจหัวเราะควบคุมได้ รู้สึกอยากหลับใหลยาวนานนัก
เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยวิชาวิญญาณหลายชนิดพร้อมกันโจมตีทะเลวิญญาณของเทพผู้นั้น ทำให้เขาแข็งค้างอยู่กับที่ทันที
เทพผู้นั้นตกใจจนวิญญาณแทบลอยนอกร่าง รู้ได้ทันทีว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี
"ทุกท่านช่วยข้าด้วย!"
ในความตื่นตระหนก เขาร้องขอความช่วยเหลือเสียงดังทันที
เสียงบืนดังสนั่น หมัดยักษ์หนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขา ขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด รายล้อมด้วยมังกรเทพเปล่งรัศมีงดงามตระการตาผลุบโผล่ไม่สิ้นสุด
มังกรเทพเหล่านั้นมีสีสันต่างกัน รัศมีที่แผดเผยก็ต่างกัน ทำให้ปริภูมิแห่งนี้กลายเป็นมิติแสงสีงดงามพร่าเลือนไปทั้งบริเวณในชั่วขณะ
"สมบัติพรรค์นี้!
เด็กนั่นลอบโจมตี!"
ขณะที่เทพผู้นั้นร้องขอความช่วยเหลือ เหล่าเทพแห่งกลุ่มชิวฟงและปรมาจารย์หลูต่างสังเกตเห็นในทันที ต่างโกรธกริ้วพุ่งเข้ามา
แต่ก็สายเกินไป เพราะฝีมือของเย่อวิ๋นเฟยรวดเร็วเหลือเกิน ก่อนอื่นใช้วิชาวิญญาณนานาชนิดคุมขังเทพผู้นั้นไว้ แล้วจึงปลดปล่อยหมัดเทพแห่งมหาวิถี หมัดเดียวตกลงที่เบื้องหลังของเทพผู้นั้น
"อย่าทำร้ายร่างกายของเขา!"
หวงซางร้องเตือนทันที
"วางใจเถิด ข้ารู้สึกตัวอยู่"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มแล้วกล่าว
จากนั้นหมัดของเย่อวิ๋นเฟยก็ตกลงบนร่างของเทพผู้นั้น พลังกายมหาศาลไม่มีที่สิ้นสุดม้วนงอกเข้ามา ร่างกายของเขาไม่อาจรับไหว ข้อเข่าอ่อนปลก ถลาลงคุกเข่าพร้อมเสียงบืน แล้วร่างกายของเขาก็ถูกผนึกสนิท
เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือดึงดวงวิญญาณของเขาออกมา แล้วผนึกดวงวิญญาณกับร่างกายแยกจากกัน
ขณะที่หมัดของเย่อวิ๋นเฟยตกลงบนร่างของเทพผู้นั้น รัศมีดาบสีเลือดแดงฉาบฉวยหนึ่งสายฟันออกมาจากความว่างเปล่า พุ่งเข้าปลิดศีรษะของเย่อวิ๋นเฟยด้วยความเร็วน่าสะพรึง