“กำลังลับที่บุกแทรกซึมเข้ามาครั้งนี้ อีกฝ่ายจะค้นพบในไม่ช้า
แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะตอนนี้เราได้อ่อนกำลังกองทัพฝ่ายผู้พิทักษ์ลงไปแล้ว
ขั้นต่อไปเราต้องรีบกำจัดมหาเทพฝ่ายผู้พิทักษ์ให้ได้มากที่สุดโดยเร็วที่สุด จึงจะสามารถวางรากฐานแห่งชัยชนะของกองทัพสำนักฮุนหยวนบนสมรภูมินี้ได้”
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้น
“ท่านย่อมเย่ โปรดวางใจเถิด ข้าน้อยทุกคนจะปฏิบัติตามคำสั่งของท่าน”
เหล่ามหาเทพชั้นที่เจ็ดทั้งหลายต่างกล่าวเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงเคารพนบนับ
จากนั้นเมื่อเย่อวิ๋นเฟยสั่งการเพียงเสียงเดียว มหาเทพชั้นที่เจ็ดกว่าสิบนายต่างนำทหารใต้บังคับบัญชาของตน แอบเคลื่อนกำลังไปยังพื้นที่สมรภูมิเป้าหมายถัดไปอย่างเงียบ ๆ
ส่วนตัวเย่อวิ๋นเฟยเองนั้นร่างกะพริบหาย ด้วยความเร็วเหนือจินตนาการพุ่งเข้าสู่พื้นที่สมรภูมินั้นทันที
ต่อจากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็เริ่มแอบออกมือบนพื้นที่สมรภูมินี้อีกครั้ง จัดการกับมหาเทพฝ่ายผู้พิทักษ์
และมหาเทพชั้นที่เจ็ดของสำนักฮุนหยวนกว่าสิบนายก็แบ่งกันเป็นสิบกว่ากลุ่มตามที่เย่อวิ๋นเฟยสั่งไว้ แต่ละกลุ่มนำโดยมหาเทพชั้นที่เจ็ดหนึ่งนาย เดินตามลำดับที่วางแผนไว้ล่วงหน้า แทรกตัวเข้าสู่พื้นที่สมรภูมินั้นทีละนายอย่างเงียบ ๆ เพื่อเข้าร่วมการรบ
เย่อวิ๋นเฟยแผดเผาร่าง ความเร็วถึงขีดสุด เคลื่อนไปมาบนพื้นที่สมรภูมินั้นราวภูตผีไร้ร่าง เข้าปราบมหาเทพฝ่ายตรงข้ามอย่างต่อเนื่อง มหาเทพนายใดที่ตกเป็นเป้าของเย่อวิ๋นเฟยก็ไม่มีใครรอด
ช่วงแรกเย่อวิ๋นเฟยจ้องเล็งแต่มหาเทพชั้นต่ำทั้งหลาย ทุกนายล้วนจับได้ง่ายดาย
เมื่อปราบผนึกมหาเทพชั้นต่ำของอีกฝ่ายได้เกือบหมดสิ้น เย่อวิ๋นเฟยจึงเริ่มลงมือกับจอมมหาเทพ
เริ่มจากมหาเทพชั้นที่ห้าเป็นอันดับแรก
ไม่นานนัก มหาเทพชั้นที่ห้าบนพื้นที่สมรภูมินี้ก็ถูกเย่อวิ๋นเฟยปราบผนึกไปเกือบทั้งหมด
จนกระทั่งเวลานั้น มหาเทพชั้นที่หกและชั้นที่เจ็ดฝ่ายผู้พิทักษ์บนสมรภูมินี้จึงเริ่มสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
พวกเขาพบว่ามหาเทพฝ่ายตนหายไปมากกว่าครึ่งภายในเวลาอันสั้น
ทว่าเมื่อรู้ตัวได้นั้นก็สายเกินแก้แล้ว