ร่างแยกเผ่าพันธุ์เลือดพุ่งเข้าไป กลืนกินหยาดเลือดวิญญาณของชายชราชุดดำทั้งเจ็ดจนหมดสิ้น
"เอาล่ะ ลงไปกันเถอะ"
เย่อวิ๋นเฟยเก็บร่างแยกเผ่าพันธุ์เลือดและศพเก่าสามร่าง สายตามองไปยังหนองน้ำแห่งนั้น แล้วเอ่ยขึ้น
"ข้านำทางให้!"
ผู้เฒ่าชุดเขียวร่างวาบ ตรงไปยังตำแหน่งหนึ่งในหนองน้ำ แขนเสื้อสะบัด แหวกพื้นดินให้แตกเป็นร่อง พุ่งตัวลงไป
เย่อวิ๋นเฟย ซือถูคงเอ๋อ และศพเก่า ตามลงไป
ด้วยฤทธิ์ของพวกเขา แผ่นดินก็แยกออกทันที พวกเขาลึกไปใต้ดินหลายสิบเมตร
ที่นี่มีตำหนักใต้ดินขนาดเล็ก!
รอบตำหนักนี้เต็มไปด้วยค่ายกลอันทรงพลังหลายชั้น คุ้มครองตำหนักไว้อย่างแน่นหนาทุกทิศทาง คนภายนอกไม่อาจเข้าไปได้
"ค่ายกลเหล่านี้ไม่เลวทีเดียว"
เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่หน้าตำหนัก มองดูค่ายกลที่แผ่ปกคลุมอยู่รอบ ๆ พยักหน้าชมเชย
"แต่ก็ยังไม่ยากเกินความสามารถข้า"
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็น
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมา เริ่มศึกษาค่ายกลเหล่านั้น
ค่ายกลเหล่านี้ แม้แต่ในสายตาของเย่อวิ๋นเฟยก็ยังถือว่ายอดเยี่ยม แต่เพียงว่า ฝีมือค่ายกลของเย่อวิ๋นเฟยสูงส่งเกินไป ใต้หล้านี้มีค่ายกลน้อยนักที่จะขวางข้าไว้ได้!
ในเวลาเดียวกัน
ผู้อาวุโสอินและผู้อาวุโสชิว นำกองทัพแดนศพ กำลังเดินทางอย่างเอิกเกริกไปยังโถงฝึกศพหมายเลขหนึ่ง
"เร่งฝีเท้าหน่อย สถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก