“พวกเราไม่จำเป็นต้องออกตามหาเย่อวิ๋นเฟยทุกที่อีกแล้ว!
แค่เฝ้าดินแดนปีศาจที่เหลืออยู่เพียงห้าเมืองใหญ่ก็พอ”
สามวันต่อมา ราชันอสูรทั้งสามค่อย ๆ สงบสติลงได้ ราชันอสูรอ้าวเยวี่ยเสนอความเห็น
“คงต้องทำเช่นนี้แล้ว
ในดินแดนปีศาจ เมืองขนาดใหญ่ล้วนถูกเย่อวิ๋นเฟยทำลายจนสิ้น
เหลืออยู่แค่ห้าเมืองเท่านั้น”
ราชันอสูรโครงกระดูกขาวพยักหน้า
“ถูกต้อง”
ราชันอสูรอู๋เชวี่ยก็พยักหน้าเช่นกัน
ดังนั้น ราชันอสูรทั้งสามและผู้อาวุโสระดับขั้นหลอมเทพขั้นสูงอีกหลายคนจึงแบ่งกำลังออกเป็นห้าสาย นำกำลังพลไปรักษาการณ์เมืองขนาดใหญ่ที่เหลืออยู่ในดินแดนปีศาจ
ผู้อาวุโสของเผ่าปีศาจโบราณเหล่านี้พอจะมองออกว่า เย่อวิ๋นเฟยมุ่งเป้าไปที่เมืองใหญ่ในดินแดนปีศาจโดยเฉพาะ
เมืองร้อยเนตร เป็นเมืองขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในดินแดนปีศาจ
ในเมืองร้อยเนตร ปรมาจารย์เผ่าปีศาจโบราณที่แข็งแกร่งที่สุดคือปีศาจเฒ่าร้อยเนตร เล่าลือกันว่าที่ท้องของมันมีเนตรมารร้อยดวง แต่ละดวงสามารถปลดปล่อยลำแสงมารที่แตกต่างกัน พลังอานุภาพร้ายกาจยิ่งนัก สามารถต่อกรกับยอดฝีมือขั้นหลอมเทพขั้นสูงได้!
ด้วยเหตุนี้ เย่อวิ๋นเฟยจึงยังไม่ลงมือกับเมืองร้อยเนตรในตอนนี้
ท่านเฟิงเคยพำนักอยู่ในดินแดนปีศาจเป็นเวลานาน จึงคุ้นเคยกับสภาพของเมืองใหญ่และเล็กในดินแดนปีศาจเป็นอย่างดี
ภายใต้การชี้นำของท่านเฟิง เย่อวิ๋นเฟยสามารถกวาดล้างเมืองส่วนใหญ่ในดินแดนปีศาจได้ในเวลาอันสั้น
“ท่านผู้เป็นนาย เบื้องหน้าคือเมืองร้อยเนตรแล้ว
ได้ยินว่ากำลังรบของปีศาจเฒ่าร้อยเนตรนั้นทรงพลังยิ่งนัก มิอาจประมาทได้”