สำหรับเหล่าผู้ฝึกปราณแห่งทวีปเซียนเฟยแล้ว ปรมาจารย์ขั้นจักรพรรดิสวรรค์เปรียบเสมือนมังกรเทพบนสรวงสวรรค์ ยากนักที่จะได้พบเห็น บัดนี้จู่ ๆ ก็มีจักรพรรดิสวรรค์สององค์พร้อมกันเสด็จลงสู่ทวีปเซียนเฟย และบุกเข้าสู่หุบเขากู่หยินพร้อมกัน เหตุการณ์เช่นนี้น่าตื่นตะลึงยิ่งนัก!
“สิ่งที่ซ่อนอยู่ในหุบเขากู่หยินกล้าดียังไงถึงได้ก่อเรื่องกับเทียนจื่อถึงสององค์ พลังกล้าเกินไปแล้ว!”
“ไม่รู้ว่าจักรพรรดิสวรรค์สององค์นี้เป็นสองในจักรพรรดิสวรรค์ทั้งสามแห่งเทียนหลัว จินอู โยวเยว่ หรือหนอ?”
“น่าเสียดาย ในหุบเขากู่หยินมีกฎลี้ลับปกคลุม หมอกดำหนาทึบนั้นบดบังทัศนียภาพภายในหุบเขา ทำให้พวกเราไม่อาจมองเห็นเหตุการณ์ข้างในได้ชัดเจน”
……
ได้ยินเสียงพลังระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวจากในหุบเขากู่หยิน เหล่าสิ่งมีชีวิตที่หลั่งไหลมาจากทั่วทวีปเซียนเฟยต่างพากันคาดเดาด้วยความตกตะลึง
เมื่อทราบว่าจักรพรรดิสวรรค์จะบุกโจมตีหุบเขากู่หยิน ผู้แข็งแกร่งทั่วทวีปเซียนเฟยที่ได้รับข่าวก็รีบรุดเดินทางกันมาอย่างไม่ขาดสาย เงาร่างนับไม่ถ้วนที่แผ่พลังอันน่าสะพรึงกลัวเหินผ่านนภามา ปลดร่างลงยังบริเวณรอบหุบเขากู่หยิน
“เย่อวิ๋นเฟยหนุ่มนั่นหายไปไหนกันเล่า?”
นักพรตผู้หนึ่งสวมอาภรเต๋าเดินทางมาถึงรอบหุบเขากู่หยินเช่นกัน หลบซ่อนอยู่หลังภูเขาลูกใหญ่ที่อยู่ไกลออกไป เพ่งมองเข้าไปในหุบเขากู่หยิน แววตาเปี่ยมด้วยความกังวล
ผู้นั้นคือท่านนักพรตเสวียนหลง!
การที่เย่อวิ๋นเฟยจากไปอย่างกระทันหันทำให้เขารู้สึกเป็นห่วงอยู่ไม่น้อย
เขารู้สึกเสมอว่าการที่เย่อวิ๋นเฟยจากไปอย่างกะทันหันครั้งนี้คงต้องเกี่ยวกับจักรพรรดิเพลิงเป็นแน่
ดังนั้น พอได้รับข่าวว่าเทียนจื่อหนึ่งองค์จะมาบุกโจมตีหุบเขากู่หยิน เขาจึงรีบเร่งเดินทางมาอย่างสุดกำลังทันที
“จักรพรรดิเพลิงจริง ๆ ด้วย!”
เพียงร่างแยกร่างหนึ่งก็กล้าบุกโจมตีหุบเขากู่หยิน สมเป็นเทียนจื่อเสียจริง!”
ท่านนักพรตเสวียนหลงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของจักรพรรดิเพลิงแผ่วเบา ก็จำได้ทันที