ในเวลาเดียวกัน
เหล่านักรบแห่งวัฏจักรที่ถูกจักรพรรดิเพลิงไล่ออกจากทวีปเซียนเฟยได้หวนคืนสู่สำนักวัฏสงสารเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
"ท่านยายมังกร ข้าน้อยไม่อาจปฏิบัติภารกิจได้สำเร็จ ขอรับการลงโทษพ่ะย่ะค่ะ!"
ชายวัยกลางคนผู้นำกล่าวด้วยความหวาดกลัว พร้อมกับก้มหน้าลงต่ำ
คนอื่นๆ ต่างก็หวาดหวั่นพรั่นพรึงไปตาม ๆ กัน
พวกเขารู้ดีถึงอำนาจและวิธีการของคุณยายมังกร หากนางจะสอบสวนความผิดของพวกเขาขึ้นมาจริง ๆ ละก็ เรื่องใหญ่แน่
"ฮึ่ม!
ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ มีแต่จะถ่วงความเจริญ!"
คุณยายมังกรมีสีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเคือง
ทุกคนได้ยินดังนั้น ต่างก็ใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม คิดว่าตนเองกำลังจะประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่แล้ว
"แต่ทว่า จักรพรรดิเพลิงผู้นั้น ในยุคโบราณก็เป็นตัวละครที่รับมือได้ยากอยู่จริง ๆ
ด้วยกำลังของพวกเจ้า ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้
ดังนั้น จะโทษพวกเจ้าเพียงฝ่ายเดียวก็คงไม่ได้"
คุณยายมังกรกวาดสายตาอันเฉียบคมไปยังผู้คนตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย
กลุ่มชายวัยกลางคนได้ยินดังนั้น ความกังวลในใจก็ผ่อนคลายลงไปทันที
"อย่างนี้ก็แล้วกัน ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้าได้ใช้ความดีกลบเกลื่อนความผิด สักระยะหนึ่งรอให้เรื่องเงียบหายไปก่อน แล้วค่อยแอบแฝงตัวเข้าไปในทวีปเซียนเฟย หาวิธีจัดการกับเจ้าหนุ่มนั่น"
คุณยายมังกรครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตอบออกไป
"ขอบคุณท่านยายมังกรที่เมตตา!
ข้าน้อยยินดีจะนำคนกลับไปยังทวีปเซียนเฟยเพื่อจัดการกับเจ้าหนุ่มนั่นทันที!"
ชายวัยกลางคนตอบรับในทันที
เพียงนึกถึงเย่อวิ๋นเฟย เขาก็โกรธจนกัดฟันกรอด ๆ!
"ไม่ได้!
พวกเจ้าเข้า ๆ ออก ๆ ทวีปเซียนเฟยถี่เกินไปไม่ได้ เดี๋ยวจะเป็นการง่ายที่ทำให้ข้อตกลงโบราณจับสังเกตได้ และนำหายนะครั้งใหญ่มาสู่สำนักวัฏสงสารของเรา!