ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็มาถึงภายนอกสำนักใหญ่ของหนึ่งอำนาจประเทศราชที่ได้ยอมจำนนต่อฝ่ายผู้พิทักษ์แล้ว
อำนาจประเทศราชนี้ชื่อว่ากลุ่มหมาป่าโดดเดี่ยว กล่าวกันว่าประมุขของกลุ่มหมาป่าโดดเดี่ยวสืบทอดสายเลือดหมาป่าปีศาจแห่งความโกลาหลยุคบรรพกาล เป็นจอมมหาเทพผู้ปกครอง นับเป็นอำนาจใหญ่ที่มีชื่อเสียงพอสมควรในห้วงว่างเปล่าชั้นที่ห้า
เย่อวิ๋นเฟยรออยู่ภายนอกสำนักใหญ่ของกลุ่มหมาป่าโดดเดี่ยวเพียงครู่หนึ่ง ก็ได้พบกับเทพบุรุษของกลุ่มหมาป่าโดดเดี่ยวจำนวนหนึ่ง
เหล่าเทพบุรุษนี้ออกไปปฏิบัติภารกิจภายนอก เพิ่งจะเตรียมกลับสู่สำนักใหญ่ แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเข้าไปข้างใน ก็ทันใดนั้นตกอยู่ในม่านภวังค์ทีละชั้นสองชั้นจนดิ้นไม่หลุด
นั่นเป็นเพราะหูเมี่ยวใช้อิทธิฤทธิ์ภวังค์กับพวกเขา
เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือคว้าเพียงครั้งเดียว ก็ดึงเหล่าเทพบุรุษที่ตกอยู่ในม่านภวังค์ทั้งหมดเข้ามา แล้วบัญญัติวิชาชำระวิญญาณ ชำระร่างวิญญาณของเหล่าเทพบุรุษทั้งหลายให้บริสุทธิ์ จากนั้นประทับตราอำนาจวิญญาณของตนลงไป เหล่าเทพบุรุษเหล่านี้จึงกลายเป็นร่างแยกของเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยให้ร่างแยกหนึ่งพาหอเงามายาเข้าไปภายในสำนักใหญ่ของกลุ่มหมาป่าโดดเดี่ยว ตลอดเวลาถัดมา เย่อวิ๋นเฟยลงมืออย่างเงียบเชียบภายในสำนักใหญ่ ค่อย ๆ ยอมจำนนเหล่าเทพสวรรค์เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ด้วยพลังปัจจุบันของเย่อวิ๋นเฟย การควบคุมเหล่าเทพบุรุษนั้นง่ายเกินคาด
ที่จริงไม่ต้องเหนื่อยยากอะไรเลย เพียงซ่อนกายอยู่เบื้องข้างแล้วยื่นมือคว้า ก็สามารถดึงเหล่าเทพบุรุษเหล่านั้นมากุมไว้ในอุ้งมืออย่างมั่นคง แล้วปิดผนึก
เพียงครึ่งวันเศษเท่านั้น เทพบุรุษภายในสำนักใหญ่ของกลุ่มหมาป่าโดดเดี่ยวก็เกือบทั้งหมดกลายเป็นร่างแยกของเย่อวิ๋นเฟย
แน่นอน นอกจากเหล่าเทพบุรุษแล้ว เย่อวิ๋นเฟยยังยอมจำนนเหล่าเทพแท้และเทพห้วงว่างจำนวนมากเป็นร่างแยกอีกด้วย
กระนั้นเอง ภายในสำนักใหญ่ของกลุ่มหมาป่าโดดเดี่ยว นอกจากเหล่ามหาเทพแล้ว เทพบุรุษส่วนใหญ่ รวมถึงเทพแท้และเทพห้วงว่างราวครึ่งหนึ่งเศษ ล้วนกลายเป็นร่างแยกของเย่อวิ๋นเฟย
สำนักใหญ่ของกลุ่มหมาป่าโดดเดี่ยวได้กลายเป็นแดนของเย่อวิ๋นเฟย เขาสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระที่นี่