ตูมมม...
มังกรธรณีเคลื่อนตัวผ่านใต้ผืนดินอย่างรวดเร็ว สถานที่ที่ผ่านทำให้พื้นดินเบื้องล่างสั่นสะเทือนเล็กน้อย
เย่อวิ๋นเฟยนั่งขัดสมาธิอยู่กลางกระโหลกของมังกรธรณี พลังวิญญาณแผ่ซ่านออกไป สัมผัสโครงสร้างต่างๆ ของใต้พิภพ ตลอดจนทิศทางการกระจายตัวของพลังปฐพี
ส่วนมังกรธรณีตนนั้น ขณะว่ายวนอยู่ในใต้พิภพ ก็สูบกลืนพลังปฐพีโดยรอบไปด้วย
หนึ่งวันต่อมา
มังกรธรณีหยุดดูดซับพลังปฐพีในที่สุด
หลังจากดูดซับพลังปฐพีเป็นเวลาหนึ่งวัน เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า พลังของมังกรธรณีตนนี้เพิ่มขึ้นไม่น้อย
ทว่า เย่อวิ๋นเฟยคาดเดาได้ว่า มังกรธรณีตนนี้คงยังไม่ฟื้นคืนสู่สภาพสูงสุดอย่างสมบูรณ์
เพราะมันถูกขังอยู่ก้นหอคอยปฐพีเป็นเวลานานเกินไป ถึงขั้นบอบช้ำถึงต้นกำเนิด
“พวกเรากลับกันเถอะ”
เย่อวิ๋นเฟยส่งสารสื่อไปยังมังกรธรณี
แต่ทว่า สิ่งที่ทำให้เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกประหลาดก็คือ มังกรธรณีตนนี้กลับมุ่งหน้าไปอีกทิศทางหนึ่ง
หลังจากเย่อวิ๋นเฟยซักถามหลายครั้ง มังกรธรณีถึงได้บอกเย่อวิ๋นเฟยว่า มันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยในบริเวณใกล้เคียง จึงอยากไปดูสักหน่อย
“กลิ่นอายที่คุ้นเคย...”
เย่อวิ๋นเฟยตะลึงงัน
หนึ่งชั่วยามต่อมา
ในที่สุด เบื้องหน้าก็ปรากฏถ้ำใต้ดินขนาดมหึมา
นี่คือถ้ำหินงอกหินย้อยใต้ดินขนาดยักษ์
ตูม...
มังกรธรณีพาเย่อวิ๋นเฟยบุกเข้าไปในถ้ำแห่งนี้
เย่อวิ๋นเฟยหรี่ตามองไปยังใจกลางถ้ำยักษ์
ที่ตรงนั้น มีมังกรธรณีตัวมหึมาตนหนึ่งนอนหมอบอยู่!
มังกรธรณีใต้ฝ่าเท้าของเย่อวิ๋นเฟย ว่ายเข้าไปหามังกรธรณีตนนั้น
มังกรธรณีที่นอนหมอบอยู่ เดิมทีกำลังหลับตาพักผ่อน บัดนี้ก็เบิกตาโตมหึมามองมา คล้ายจะตะลึงงัน
ระหว่างมังกรธรณีสองตน มีความเข้าใจกัน บรรยากาศสงบสุขยิ่ง!
สมดังคาด มังกรธรณีสองตนนี้รู้จักกัน!
เย่อวิ๋นเฟยประทับรอยประทับพลังวิญญาณไว้บนหัวของมังกรธรณีที่ปราบได้แล้ว จึงรับรู้ถึงความรู้สึกของมังกรธรณีตนนี้ได้
อีกทั้ง เย่อวิ๋นเฟยยังพบว่า กลิ่นอายของมังกรธรณีตรงหน้านี้ ให้ความรู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้าง