เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมา สำรวจภายในถ้ำสวรรค์แห่งนี้จนทั่ว กลับไม่พบอาวุธศักดิ์สิทธิ์อื่นใดอีก
"ดูท่า เทพเซียนตงหยางผู้นี้หลบหนีมาถึงทวีปเทียนเสวียน อาวุธศักดิ์สิทธิ์ติดตัวคงถูกใช้ไปจนเกือบหมดแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยส่ายศีรษะเอ่ย
"อย่างไรเสีย การได้ต้นไม้หล่อเลี้ยงวิญญาณมาก็ถือเป็นผลลัพธ์มหาศาล"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวยิ้มๆ
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็ก้าวออกจากถ้ำสวรรค์ กระโดดออกจากโลงศพหิน กลับสู่ลานหิน
ทันใดนั้นก็เห็นนายพลทั้งเก้ายังคงรักษาการณ์อยู่รอบลาน ดวงตาทั้งเก้าคู่เย็นเยียบจ้องเขม็งมาที่เขา
แต่พวกมันกลับไม่ย่างกรายขึ้นลานหินแม้แต่ก้าวเดียว
เพราะค่ายกลบนลานหินขวางพวกมันไว้
"ลานหินนี้สร้างจากหินวิญญาณ ปริมาณหินวิญญาณที่มีมากพอจะยกระดับพลังวิญญาณของข้าขึ้นอีกขั้น"
เย่อวิ๋นเฟยนั่งขัดสมาธิบนลานหิน พูดกับตัวเอง
นักพรตต้าตี้นำเขามายังสถานที่แห่งนี้ ก็เพื่อตามหาหินวิญญาณเหล่านี้
นี่คือหนึ่งในเงื่อนไขที่เขาใช้แลกเปลี่ยนกับการช่วยหลอมโอสถให้อีกฝ่าย
ด้วยเหตุนี้ เย่อวิ๋นเฟยจึงไม่เกรงใจแต่อย่างใด
เย่อวิ๋นเฟยขยับจิต ทะเลวิญญาณก็ระเบิดพลังดูดมหาศาลออกมา
ฟู่...
ทันใดนั้น พลังงานพลังวิญญาณปริมาณมหาศาลก็ถูกดูดออกมาจากลานหิน หลั่งไหลไม่ขาดสายสู่ทะเลวิญญาณของเขา
ภายในลานหินสร้างขึ้นจากหินวิญญาณนับไม่ถ้วนอัดแน่น จำนวนหินวิญญาณนั้นน่าตกตะลึง
ซ่าๆ ...
เมื่อพลังงานพลังวิญญาณมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่ทะเลวิญญาณ ต้นไม้หล่อเลี้ยงวิญญาณต้นนั้นก็เริ่มยืดกิ่งก้านใบ ราวกับรู้สึกโปร่งโล่งยิ่งนัก
ทีละน้อย เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ว่า พลังวิญญาณของตนเริ่มแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ในเวลาเดียวกัน
เขตดาราเสวียนหวง
เบื้องหน้ารอยแยกมิติขนาดมหึมา
"ครานี้ ส่งพวกเจ้าห้าคนเข้าไปในทวีปเทียนเสวียน
ข้าได้ไปยืมผ้าคลุมฟ้าจากสำนักเทียนจีมาแล้ว
จำไว้ว่า อาณาเขตที่ผ้าคลุมฟ้าปกคลุมได้คือห้าสิบลี้
เมื่อพวกเจ้าลงมือกับเย่อวิ๋นเฟย ห้ามออกห่างจากผ้าคลุมฟ้าเกินห้าสิบลี้เด็ดขาด หากละออกนอกระยะนี้ พวกเจ้าจะถูกกฎเกณฑ์ฟ้าดินแห่งทวีปเทียนเสวียนกดทับ