"ใช่แล้ว
ตอนนี้ สถาบันพิทักษ์ยุทธของเราได้กลายเป็นจ้าวแห่งทวีปเทียนเสวียนแล้ว สมควรสถาปนาอำนาจบารมีให้เหมาะสม
เช่นนี้ จึงจะเป็นประโยชน์ต่อการปกครองทวีปเทียนเสวียนในระยะยาวของสถาบันพิทักษ์ยุทธของเรา"
ชายชราผู้มีร่างค้อมเล็กน้อย ทว่าดวงตาคมกริบราวสายฟ้าเย็นเยียบ เอ่ยวาจาเรียบเฉย
"ข้าเห็นด้วยกับความเห็นของผู้อาวุโสม่อและผู้อาวุโสเมี้ยว"
"ข้าเห็นด้วยเช่นกัน"
……
ผู้แข็งแกร่งแดนถ้ำสวรรค์อีกกว่าสิบคนพากันพยักหน้า
"ผู้อาวุโสเมี้ยว ดูเหมือน เจ้าจะเข้าใจเจตนารมณ์ของสถาบันเราผิดไป
ในอดีต ท่านอาจารย์ใหญ่สถาบันพิทักษ์ยุทธได้ก่อตั้งสถาบันขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อฝึกฝนอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของทวีปเทียนเสวียน และเมื่อเผชิญศัตรูจากภายนอกมารุกราน จะได้รวมผู้ฝึกยุทธ์ทั่วทั้งทวีปเพื่อต้านทานศัตรูและปกป้องบ้านเกิด
สถาบันพิทักษ์ยุทธของเราไม่เคยคิดจะเป็นเจ้าครองทวีป และไม่เคยคิดจะบัญชากองกำลังหรือผู้ฝึกยุทธ์อื่นในทวีปให้ทำการแทนเรา"
เซี่ยฉางคงมองไปยังชายชราที่มีร่างค้อมเล็กน้อยและเอ่ยวาจา
"ฮ่าๆ...
ท่านอาจารย์ใหญ่เซี่ย ข้าจะว่า การทำตัวของคนเรา จำเป็นต้องเสแสร้งถึงเพียงนี้หรือไม่
ตามที่ท่านว่า สถาบันพิทักษ์ยุทธก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อรวมผู้ฝึกยุทธ์ทั่วทวีป ต้านทานศัตรูภายนอก ปกป้องบ้านเกิด
ถ้าเช่นนั้น ข้าจะถามท่าน บัดนี้เส้นทางที่ศัตรูนอกอาณาเขตใช้เข้าสู่ทวีปเทียนเสวียนของเราถูกปิดตายหมดแล้ว ทวีปเทียนเสวียนเข้าสู่ยุคสงบสุข ไม่มีศัตรูภายนอกให้ต้องกังวลอีก
เช่นนี้แล้ว การดำรงอยู่ของสถาบันพิทักษ์ยุทธของเรายังมีความหมายใดอีก?
สู้ยุบเลิกไปเลยเสียยังจะดีกว่า"
ผู้อาวุโสเมี้ยวกล่าวเยาะเย้ย
ฟังคำของผู้อาวุโสเมี้ยวแล้ว สีหน้าของเซี่ยฉางคง ผู้อาวุโสเฮ่อ ท่านอาจารย์ใหญ่ซ่างกวนและคนอื่นๆ เปลี่ยนไปอย่างมาก