จากนั้นทุกชีวิตก็เห็นเงาร่างขนาดมหึมาสีดำพุ่งทะยานออกมาจากโลกใบนั้นโดยตรง ดังเสียงฮือลั่น ทะลุทะลวงผ่านกำแพงมิติของโลกใบนั้นจนแตกเป็นหลุมมหึมา
แล้วทุกชีวิตก็เห็นร่างหนึ่งที่พันพัวไปด้วยหมอกดำข้นทึบม้วนตัวมุ่งลับลี้เข้าสู่ห้วงว่างอันไกลโพ้น ในพริบตาเดียวก็หายสิ้นจากสายตา
“นี่มันผู้ทรงพลังระดับไหนกัน
พลังน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!”
ขณะนั้นเอง ณ ตำแหน่งหนึ่งในห้วงว่างอันไกลโพ้น หวงซางซุ่มซ่อนตัวอยู่ ณ ที่แห่งนั้น เย่อวิ๋นเฟยและพวกอีกไม่กี่คนกำลังรู้สึกรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวภายในหมู่โลกเทียนหลุนอันไกลออกไป
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยมาถึงก็ปลดปล่อยพลังวิญญาณและพลังจิตออกมาทันที ทดลองสัมผัสรับรู้โลกที่เกิดการรบรากัน
แต่รับรู้ไปได้ครู่หนึ่ง ก็เห็นเงาร่างเปื้อนแสงสีต่าง ๆ กันนับสิบนับร้อยกำลังปะทะกันอย่างดุเดือดอยู่ในโลกใบนั้น แต่กลับมองไม่เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเงาร่างเหล่านั้นเลย แม้แต่รายละเอียดการต่อสู้ก็ไม่อาจมองเห็น เย่อวิ๋นเฟยไม่อาจกลั้นความตกตะลึงในใจไว้ได้
เย่อวิ๋นเฟยรู้ว่าระดับพลังวิญญาณของตนเองเทียบเท่าเทพเปิดฟ้าชั้นสองทั่วไป ยิ่งกว่านั้นก็ยังได้อีก แต่แม้แต่ตัวเองก็ยังรับรู้ไม่ได้ จะคาดเดาได้อย่างไรว่าพลังของเงาร่างที่กำลังรบรากันในโลกใบนั้นน่าสะพรึงกลัวสักเพียงใด
ต่อมาเย่อวิ๋นเฟยก็เห็นเงาร่างมหึมาพันพัวด้วยหมอกดำทะลุทะลวงกำแพงมิติของโลกใบนั้น พุ่งทะยานออกมาจากด้านใน ม้วนตัวมุ่งลับลี้เข้าสู่ห้วงว่างอันไกลโพ้น
พลังที่เงาร่างซึ่งพกพาหมอกดำข้นทึบทั้งร่างนี้แฝงมาด้วยน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน ทุกที่ที่ผ่านเลย เวลาและอากาศสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ชีวิตบางส่วนที่มามุงดูความครึกครื้นในห้วงว่างรอบข้างหลบไม่ทัน ถูกชนจนร่างแหลกเป็นผุยผงในทันที กลายเป็นหมอกเลือดเป็นก้อน ๆ แล้วก็ระเหิดสลายไป ไม่เหลืออะไรเอาไว้เลย
“โชคดีที่ตำแหน่งของพวกเราไม่ได้อยู่บนเส้นทางที่ไอ้ตัวนั้นมุ่งผ่าน ไม่เช่นนั้นตอนนี้พวกเราคงถูกชนแหลกลาญเป็นผงคลุกรักไปแล้ว”
หนอนไหมมังกรเขาทองมองเงาร่างมหึมาสีดำที่ม้วนตัวมุ่งลับลี้ไปทางไกล ใจยังคงสั่นไหวจากความหวาดผวา