ภายในแดนมรณะ เย่อวิ๋นเฟยควบมังกรธรณีพุ่งทะยานใต้ดินด้วยความเร็วดุจสายฟ้า ครึ่งวันใหญ่ก็ออกมาจากแดนมรณะได้ในที่สุด
“ครั้งนี้เข้าแดนมรณะมา ได้ผลประโยชน์ไม่น้อยเลย อย่างน้อยก็หาดอกบัววิญญาณเจอ รักษาร่างวิญญาณของศิษย์พี่จีเยวี่ยได้”
เย่อวิ๋นเฟยหันกลับไปมองแดนมรณะ พึมพำกับตัวเอง
“ในที่สุดเราก็ออกจากแดนมรณะมาได้แล้ว
ต่อไปนี้ ไม่ต้องคอยระแวงภัยอยู่วันยังค่ำอีกแล้ว”
ซือถูคงเอ๋อออกมาจากหอเงามายา หันกลับไปมองแดนมรณะ พูดด้วยความตื่นเต้น
“แดนมรณะ สมกับเป็นดินแดนต้องห้ามที่อันตรายที่สุดในทวีปหงเหมิง โดยเฉพาะเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ เต็มไปด้วยอันตรายทุกหนทุกแห่ง
ครั้งนี้โชคดีที่มีซูเฟยพาพวกเราฝ่าฟันเข้าไป หากพวกเราบุกเข้าไปเอง ยังไงก็ไม่รอดออกมาแน่”
ผู้เฒ่าอาภรณ์เขียวก็เอ่ยด้วยความทอดถอนใจ
ศพเก่าตัวหนึ่งยืนอยู่ข้างผู้เฒ่าอาภรณ์เขียว มองดูแดนมรณะ สายตาก็ซับซ้อนยิ่งนัก
ก่อนหน้านี้ เพื่อหนีการไล่ล่าของยอดฝีมือแห่งแดนศพ เขาเคยหลบหนีเข้าไปในเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ของแดนมรณะ เผชิญภัยพิบัติซ้ำแล้วซ้ำเล่า บัดนี้รอดออกมาได้อย่างหวุดหวิด
แม้แต่ศพเก่ายังหวาดเกรงสถานที่แห่งนี้ ก็พอจะนึกภาพออกว่าเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ของแดนมรณะนั้นอันตรายเพียงใด
“สองท่านผู้อาวุโส ต่อไปนี้ท่านทั้งสองมีแผนอย่างไร?”
เย่อวิ๋นเฟยมองไปที่ผู้เฒ่าอาภรณ์เขียวและศพเก่า แล้วถามขึ้น
ศพเก่าตัวนั้นได้บังเกิดสติขึ้นมาแล้ว เริ่มเปลี่ยนร่างเป็นเผ่าฝังศพไปในขั้นแรก
ที่เรียกว่าเผ่าฝังศพ ก็คือในร่างเดิมที่ตายไป ได้บังเกิดสติใหม่ขึ้นมา กลายเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่ครึ่งศพครึ่งคน