ครืน ๆ ๆ ...
ครึ่งวันต่อมา บนเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น ยานเหาะมากมายล่องลอยข้ามฟากฟ้ามา ประดุจสายน้ำเหล็กกล้าที่ท่วมท้น ทอดเงามหึมาลงบนผืนดินเป็นบริเวณกว้างใหญ่
นอกจากยานรบแล้ว ยังมีผู้คนจำนวนมากที่นั่งมาบนสัตว์อสูรบินได้สารพัดชนิด
ยานรบและสัตว์อสูรบินเหล่านี้ ตรงมายังด้านหน้าสำนักงานใหญ่ของสำนักจื่อเวยก่อนจะหยุดลง
จากนั้น กองกำลังผู้คนที่เต็มไปด้วยไอสังหารราวกับสายน้ำก็หลั่งไหลออกมาจากยานเหาะเหล่านี้ จำนวนมากมายจนทำให้รู้สึกขนหัวลุก
และผู้คนเหล่านี้มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นพลชั้นยอด แต่ละคนล้วนแผ่กลิ่นอายอันแหลมคม
ครืน...
เสียงกลองศึกดังกึกก้อง
อุย...
เสียงเขาสังข์เป่าก้องกังวาน
กลิ่นอายการรบพุ่งหลั่งไหลเข้ามาอย่างหนาแน่น
ชั่วพริบตา ด้านหน้าสำนักงานใหญ่ของสำนักจื่อเวยที่เคยสงบสุข ก็กลายเป็นสมรภูมิขนาดใหญ่ขึ้นมา
กองทัพใหญ่ที่แน่นขนัด เรียงรายอยู่ทั่วบริเวณ กลิ่นอายสังหารอันน่าสะพรึงกลัวรวมตัวเป็นหนึ่งเดียว แรงกดดันที่ก่อเกิดนั้นช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก
ในเวลาเดียวกัน ก็มีผู้คนมากมายที่มาดูเรื่องสนุก รวมตัวกันอยู่ไกล ๆ เตรียมชมการต่อสู้ระหว่างมหาอำนาจเหล่านี้กับสำนักจื่อเวย
"ตระกูลเจ้า สำนักสัตว์ สำนักศักดิ์สิทธิ์ชางเยียน ตระกูลเมิ่ง ตระกูลลวี่ ตระกูลกาน...
บรมเทพ สำนักจื่อเวยไปก่อเรื่องกับมหาอำนาจมากมายขนาดนี้ได้อย่างไรกัน?"
"มหาอำนาจเหล่านี้ ล้วนแต่สามารถทำลายสำนักจื่อเวยได้อย่างง่ายดาย ไหนเลยตอนนี้ถึงกับส่งกองกำลังมาพร้อมกัน หมายจะร่วมมือกันจัดการสำนักจื่อเวย น่าตกตะลึงเกินไปจริง ๆ!
สำนักจื่อเวยเล็ก ๆ หนึ่งเดียว มีค่าควรให้มหาอำนาจเหล่านี้ระดมกำลังกันใหญ่โตถึงเพียงนี้หรือ?"